Mieczyki ogrodowe (Gladiolus ) - podstawowe informacje o uprawie i pielęgnacji

Pod koniec kwietnia wysadzam do gruntu mieczyki ogrodowe. W ogrodzie uprawiam zaledwie kilka odmian, co stanowi niewielką namiastkę bogactwa tych roślin. Samych gatunków doliczono się kilkadziesiąt, a przecież mnogość zróżnicowanych odmian jest dużo większa. W naszym krajobrazie, w stanie dzikim, możemy podziwiać mieczyka błotnego, dachówkowatego czy też drobnokwiatowego. Gladiolus x hybridus czyli mieczyki ogrodowe należą do najpopularniejszych mieczyków. Osiągają nawet 120 cm wysokości. Na szczycie prostej łodygi,  znajduje się kłosowaty kwiatostan, składający się nawet z dwudziestu kilku kwiatów.
Gladiolus

Jeżeli chodzi o stanowisko to preferują słoneczne i zaciszne stanowiska. Podłoże powinno być próchnicze, bardzo żyzne i zasobne w składniki pokarmowe. Swoim podopiecznym zawsze staram się zagwarantować stanowisko wzbogacone obornikiem dwa lata wstecz. Zaprawione bulwocebule sadzę na głębokość około 10 cm, choć podchodzę do tego bardzo indywidualnie, zależnie od wielkości bulw.
Mieczyki ogrodowe kwitną na przełomie lipca i sierpnia. Dla przedłużenia ich trwałości w wazonie, warto ścinać je z samego rana bądź późnym wieczorem. Miejsce cięcia, powinno być ukośne tak, aby powierzchnia cięcia była jak największa. Poza tym nie może stykać się ono ze ścianką wazonu. Co jakiś czas należy odnawiać miejsce cięcia oraz zmieniać każdego dnia wodę w wazonie.
Gladiolus
Wielu rezygnuje z uprawy mieczyków ze względu na konieczność wykopywania bulw na okres zimy. Mieczyki ogrodowe nie zimują w gruncie, choć może się zdarzyć, że w łagodne zimy przetrwają. Nie ryzykuję i zawsze je wykopuję. Czynię to w październiku, odcinając łodygę na wysokości około 5 cm. Wykopane bulwy należy osuszyć, posortować i ułożyć warstwami w skrzynkach. Bulwy przysypuję wiórami. Skrzynie przechowuję w magazynku, gdzie temperatura wynosi kilka stopni.
Mieczyki wyrastają z bulwy, która w okresie wegetacyjnym zamiera, a nad nią tworzy się bulwa zastępcza. Dodatkowo, między bulwą mateczną i zastępczą tworzą się niewielkie bulwy przybyszowe. Je również warto zostawiać. Wiosną można wysiać do inspektu. Po około trzech latach powinny zakwitnąć.
Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo wystąpienia chorób (twardej zgnilizny i fuzariozy) należy je zaprawić przed posadzeniem.
Więcej zdjęć znajdziesz tutaj.

Komentarze

  1. Los gladiolos son hermosos, y vaya que están extendidos por el mundo, pues tu eres de Polonia y yo de Chile y los conozco perfectamente.
    Quiero felicitarte y decirte que estoy muy contenta por la beatificación del Papa Juan Pablo II. un abrazo Marisol.

    OdpowiedzUsuń
  2. Beata T5/01/2011

    I znalazłam mnóstwo kwiatków i jeszcze więcej przydatnych informacji :))

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za odwiedziny! Jeżeli zechcesz zostawić komentarz, będę Tobie bardzo wdzięczny. Serdecznie pozdrawiam :)

Popularne posty z tego bloga

Krokosmia ogrodowa (krokosmia, montbrecja, montbrecja ogrodowa, cynobrówka)- opis rośliny, warunki uprawy i pielęgnacja krokosmii

Czy hortensja ogrodowa (Hydrangea macrophylla) wymaga cięcia?

Rojniki (Sempervivum)- przedstawienie rodzaju, uprawa i pielęgnacja