Przejdź do głównej zawartości

Paciorecznik (kanna) - oryginalna piękność z tropików

Pacioreczniki to tropikalne byliny, obejmujące kilkadziesiąt gatunków. W naszym klimacie wymagają wykopania kłącza na zimę.  Nazwa paciorecznik wzięła się od kształtu nasion, które przypominają paciorki różańca. Kanna w języku greckim oznacza trzcinę. W naszych ogrodach możemy spotkać paciorecznika ogrodowego (Canna x generalis).
Canna x generalis

Kanna charakteryzuje się sztywną łodygą, na której osadzone są podłużne, trochę jajowate liście. Na szczycie pustej łodygi znajduje się kłosowaty kwiatostan. Kwiaty są zróżnicowane ze względu na kształt, wielkość i barwę. Możemy spotkać się z kwiatami czerwonymi, pomarańczowymi, żółtymi, łososiowymi, kremowymi, białymi, różowymi bądź też dwubarwnymi. Część nadziemna wyrasta z mięsistego kłącza. Wysokość zależnie od odmiany waha się od około 50 cm do ponad 150 cm.
Canna x generalis
Pacioreczniki do prawidłowego, a zarazem bujnego rozrostu potrzebują sprzyjających warunków klimatycznych i glebowych. Kwitną od lipca do pierwszych przymrozków. Ze względu na swoje pochodzenie, wymagają żyznych, bogatych w próchnicę gleb. Poza tym dużo słońca, ciepła i wilgoci. Należy je podlewać i zasilać, gdyż są żarłoczne. Nie ma się co temu dziwić, ponieważ na wytworzenie dużej masy zielonej i sporych kwiatów potrzeba sporo energii. Na stanowiskach zacienionych słabo kwitną. Warto pamiętać, że usunięcie przekwitniętych kwiatów sprawi, że roślina zakwitnie jeszcze raz.
Jak wspomniałem pacioreczniki wysadzamy w grunt w maju, gdy temperatura powietrza  oraz podłoża jest wyższa.  Ze względu na długi okres wegetacyjny tych roślin, warto  sadzić je już w lutym do pojemników, a w połowie maja w grunt. Odstępy między roślinami zróżnicowane, zależnie od odmiany, średnio 50 x 50. Nie sadźmy ich za głęboko. Warstwa ziemi przykrywająca kłącze nie powinna przekraczać 5-6 cm. Jeżeli zdecydujemy się na posadzenie roślin w pojemnikach, zapewnijmy im przepuszczalne podłoże i temperaturę w granicach 18*C. Rozmnażamy je poprzez kłącza. Dzielimy je ostrym nożem na części, starając się, aby każda z nich miała co najmniej 1-2 pąki. Rany warto posypać sproszkowanym węglem drzewnym. Stanowisko dla tej egzotycznej byliny powinno być zasilone kompostem bądź obornikiem oraz  głęboko przekopane. Po pierwszych przymrozkach kłącza wykopujemy, a łodygi tniemy na wysokości około 10 centymetrów. Po lekkim oczyszczeniu i osuszeniu przenosimy je do skrzyń,  przysypujemy wiórami, torfem czy też piaskiem. Przechowujemy w miejscu zabezpieczonym przed mrozem.
Te oryginalne rośliny najpiękniej prezentują się w grupach na tle trawnika. Sprawdzą się także na rabatach m.in. przy oczku wodnym. Niskie odmiany nadają się do uprawy w pojemnikach, a więc  upiększą taras oraz balkon.
Canna x generalis

Canna x generalis

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wierzba japońska 'Hakuro nishiki'- Salix integra (wierzba całolistna)- wymagania, pielęgnacja, cięcie …

Wierzba całolistna zwana japońską w odmianie ‘Hakuro nishiki’ to jedna z najczęściej uprawianych wierzb w naszych ogrodach. Nie dziwię się, ponieważ jest wyjątkowo dekoracyjna, a poza tym ma tak niewielkie wymagania i zazwyczaj przy odpowiedniej pielęgnacji nie sprawia większych problemów.

Goździk brodaty (Dianthus barbatus)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Uprawiane w ogrodach goździki brodate, zwane także kamiennymi zazwyczaj osiągają do około 40- 50 cm wysokości. Czasem mogą być wyższe, choć coraz częściej wybieramy odmiany karłowe, których wysokość osiąga około 30 cm. Karłowe goździki nie są tak narażone na pokładanie jak odmiany wyższe, zwłaszcza w deszczowe i wietrzne dni.

Szałwia omszona (Salvia nemorosa)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Szałwia omszona (Salvia nemorosa) jest jedną z moich ulubionych bylin. Pierwszą sadzonkę tej rośliny nabyłem (jak dobrze pamiętam) w 2007 roku. Od tamtej pory w okresie kwitnienia zachwyca przepiękną i bardzo wyrazistą barwą kwiatów. Poniżej zdjęcia i kilka informacji o roślinie oraz jej uprawie i pielęgnacji.

Lawenda wąskolistna- kilka uwag na temat uprawy i pielęgnacji

Lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia) w moim ogrodzie pojawiła się w 2007 roku. Zaliczana jest do rodziny jasnowatych, a jej naturalne siedliska występują w Basenie Morza Śródziemnego. 

Dereń biały (Cornus alba) – cięcie derenia białego

W okresie zimy szczególnie cenimy rośliny zimozielone, rośliny o oryginalnym pokroju czy też o barwnych pędach. To dzięki nim ogród w tym smutniejszym okresie, także zachwyca i zachęca do zimowych spacerów. Szczególnie cennym krzewem jest z pewnością dereń biały o ładnie przebarwiających się  pędach.

Czy hortensja ogrodowa (Hydrangea macrophylla) wymaga cięcia?

Hortensje ogrodowe (Hydrangea macrophylla) uprawiam od wielu lat. Posiadam około 20-30 krzewów, z czego zdecydowaną większość uzyskałem poprzez rozmnażanie wegetatywne. Obecnie mamy zimę i już zastanawiam się, jak w tym roku krzewy zniosą ten trudniejszy okres, a także wiosenne przymrozki. Mimo że ogród znajduje się na Pomorzu Zachodnim, to jednak bywają lata, że krzewy bardzo przemarzają, co przekłada się na intensywność kwitnienia.

Azalie japońskie- uprawa i pielęgnacja

W ogrodzie oprócz różaneczników posiadam kilka azali japońskich. Są to niewielkie zimozielone krzewy, które już w kwietniu zachwycają obfitym kwitnieniem. Te dalekowschodnie okazy są jednymi z najpiękniejszych krzewów jakie możemy oglądać w ogrodach. Ich piękno wynika zarówno z licznych kwiatów jak i zimozielonych liści oraz ładnego pokroju.

Szałwia błyszcząca (Salvia splendens)- rozmnażanie szałwii błyszczącej

Po raz pierwszy z Salvia splendens miałem do czynienia kilka lat temu, w momencie gdy przyszło mi zagospodarować ogród przydomowy, a środki finansowe nie pozwalały na pełną aranżację roślinami wieloletnimi. Jedynym dla mnie rozwiązaniem było wykorzystanie roślin jednorocznych. Zakupiłem kilkadziesiąt torebek nasion roślin jednorocznych, z których część wykorzystałem na rozsadę, a część wysiałem wprost do gruntu.

Lawenda francuska - kilka uwag o uprawie i pielęgnacji

Lawenda francuska charakteryzuje się bardzo ciekawym kwiatostanem, składającym się z kwiatów płodnych i bezpłodnych oraz większych podsadek. Najczęstsza barwa kwiatów to fiolet, ale można spotkać lawendę francuską także w barwie niebieskiej oraz białej. Kwitnie około maja i czerwca, i może powtórzyć kwitnienie. Ta zimozielona krzewinka należąca do rodziny jasnotowatych w sprzyjających warunkach może osiągnąć około jednego metra wysokości choć nie w naszym, dużo chłodniejszym klimacie. Tak jak przystało na lawendę, posiada bardzo aromatyczne, szarozielone ulistnienie, które z pewnością odstraszy mole w szafie.

Parzydło leśne (Aruncus dioicus, syn. Aruncus sylvestris)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Parzydło leśne pamiętam doskonale z okresu mojego dzieciństwa. Rosło w rodzinnym, typowo wiejskim ogrodzie. Było pięknie rozrośnięte, wysokie, tak jak inne parzydła rosnące w okolicznych, również wiejskich ogrodach.