Przejdź do głównej zawartości

Hortensja pnąca (Hydrangea anomala subsp. petiolaris)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

W ogrodzie uprawiałem kilka gatunków hortensji, a wśród nich także hortensję pnącą (Hydrangea petiolaris). W 2011 roku po raz pierwszy zakwitła i moim oczom ukazało się kilka rozłożystych kwiatostanów, większych niż moja dłoń. Hortensję zakupiłem późnym latem 2008 roku. W roku 2009 jej przyrosty nie były duże, ale już w roku następnym po dobrym ukorzenieniu się, pokazała na co ją stać.
Hydrangea anomala subsp. petiolaris
Rodzina
Pochodząca z Azji hortensja pnąca zaliczana jest do rodziny hortensjowatych (Hydrangeaceae). 
Wygląd
Hortensje pnące otulające sędziwe drzewa, to pożądany widok w ogrodzie. Gdy dodamy do takiej kompozycji różaneczniki, paprocie, hosty, azalie, to uzyskamy ładny, leśny zakątek. Taka stylistyka jest mi bardzo bliska i moje oczy zawsze się radują, gdy mogą zobaczyć takie zestawienia.
Sadząc hortensję pnącą, wiedziałem, że na kwiaty będę musiał troszkę poczekać, tak jak na jej szybszy wzrost. Warto być cierpliwym, ponieważ jak się zaaklimatyzuje to bardzo szybko przyrasta, i zachłannie pnie się w górę, a także rozrasta na boki. Warto zostawić jej więcej miejsca, aby miała gdzie się rozrastać. 
Jak dla mnie hortensja pnąca jest dekoracyjna z kwiatów, a także liści. Liście stanowią ładne tło dla kwiatów, a w okresie jesieni, przebarwiają się na żółto. W okresie zimy, kiedy pnącze jest w stanie bezlistnym, widoczne stają się jej pędy, które ze względu na barwę, także można uznać za dekoracyjne. 
Pnącze może dorastać do kilkunastu metrów wysokości, choć w swoich ojczystych stronach jest jeszcze wyższa. Jej duże, pachnące kwiatostany (osiągają do około 25 cm średnicy) i złożone są z kwiatów płodnych i płonnych, zebranych w baldachogrona. 
Hydrangea anomala subsp. petiolaris

Hydrangea anomala subsp. petiolaris

Hydrangea anomala subsp. petiolaris
W sprzedaży dostępne są także odmiany, charakteryzujące się ograniczonym wzrostem np. odmiana 'Cordifolia', której wysokość osiąga niewiele ponad metr. Z pewnością ciekawą odmianą jest 'Mirranda', której liście posiadają żółtozielone obrzeże. 
Okres kwitnienia
Późna wiosna- wczesne lato (od końca maja do lipca). U mnie pierwsze kwiaty pojawiły się po około trzech latach od posadzenia. 
Warunki uprawy
Aby dobrze rosła i obficie kwitła, należy zapewnić jej zaciszne oraz półcieniste stanowisko. Może dobrze rosnąć także na słońcu, ale powinna mieć zapewnione wilgotne podłoże. Tak jak pozostałe hortensje, wymaga bezwapiennego, próchniczego,  przepuszczalnego, żyznego oraz wilgotnego podłoża. 
Pielęgnacja
Ponieważ osiąga duże rozmiary, wymaga stabilnych podpór. Jak już wspomniałem najpiękniej zaprezentuje się otulając duże drzewa.  Hortensja pnąca przytwierdza się do podpór tak jak bluszcz pospolity, a więc za pomocą korzeni przybyszowych. W początkowym okresie, należy jej pomagać przytwierdzać się do podpór.  W zależności od jakości podłoża, hortensję pnącą nawozimy od wiosny do końca czerwca (kompost czy też nawozy przeznaczone dla hortensji). Nawożenie i podlewanie z pewnością przyśpieszy wzrost rośliny. W zasadzie nie wymaga cięcia, chyba że w razie potrzeby. 
Rozmnażanie
Możemy ją rozmnożyć poprzez odkłady. To bardzo proste, wystarczy przytwierdzić pęd do podłoża i przysypać ziemią. Gdy pojawią się korzenie, odcinamy ukorzeniony fragment pędu i już mamy pełnowartościową sadzonkę.
Zastosowanie
Moja hortensja pnąca miała stanowić tło dla roślin kwasolubnych. Znakomicie prezentuje się w towarzystwie różaneczników, azalii, pierisów, host, paproci. Jest doskonałym uzupełnieniem cienistego zakątka. Poza tym hortensję pnącą można sadzić przy murach, ogrodzeniach, ścianach , altanach, a także potraktować jako roślinę okrywową. 
Hydrangea anomala subsp. petiolaris
Więcej zdjęć hortensji pnącej znajdziesz tutaj.

Komentarze

  1. Cudnie wygladja tkie hortensje. Wciaż szukam dla niej miejsca w moim ogrozie. Może w końcu sie skusze?. Pozdrawiam serdecznie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jak jest miejsce to naprawdę polecam. Pnącze niekłopotliwe i dekoracyjne. Czego chcieć więcej :) Pozdrawiam serdecznie G.

      Usuń
  2. Ja w zeszłym roku posadziłam bardzo późnym latem . już widzę jak kiedyś opatuli hustawke :-)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jak się dobrze ukorzeni to pokaże na co ją stać. Pozdrawiam serdecznie :)

      Usuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za odwiedziny! Jeżeli zechcesz zostawić komentarz, będę Tobie bardzo wdzięczny. Serdecznie pozdrawiam :)

Popularne posty z tego bloga

Szałwia omszona (Salvia nemorosa)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Szałwia omszona (Salvia nemorosa) jest jedną z moich ulubionych bylin. Pierwszą sadzonkę tej rośliny nabyłem (jak dobrze pamiętam) w 2007 roku. Od tamtej pory w okresie kwitnienia zachwyca przepiękną i bardzo wyrazistą barwą kwiatów. Poniżej zdjęcia i kilka informacji o roślinie oraz jej uprawie i pielęgnacji.

Dereń biały (Cornus alba) – cięcie derenia białego

W okresie zimy szczególnie cenimy rośliny zimozielone, rośliny o oryginalnym pokroju czy też o barwnych pędach. To dzięki nim ogród w tym smutniejszym okresie, także zachwyca i zachęca do zimowych spacerów. Szczególnie cennym krzewem jest z pewnością dereń biały o ładnie przebarwiających się  pędach.

Krokosmia ogrodowa (krokosmia, montbrecja, montbrecja ogrodowa, cynobrówka)- opis rośliny, warunki uprawy i pielęgnacja krokosmii

Minęło już z osiem, a może dziewięć lat, kiedy w moje ręce (całkiem przypadkiem) trafiły bulwocebule (łuskobulwy) krokosmii ogrodowej. Nie wiedziałem wówczas co z nich wyrośnie, a okazało się, że bardzo dekoracyjna i w mojej okolicy mało znana roślina. Obecnie wiedząc o jej wymaganiach cieszę się, że w ogóle zakwitła, a kwitnienie z każdym rokiem było coraz obfitsze. Niestety po kilku latach nadeszła mniej przyjazna zima, która prawie pozbawiła mnie tej rośliny.

Hortensje- najpopularniejsze gatunki i uprawa

Hortensje należą do najbardziej znanych i lubianych krzewów, uprawianych w naszych ogrodach. Naturalne siedliska hortensji występują w Ameryce oraz Azji, a znanych jest ponad 20 gatunków zaliczanych do rodzaju.

Wierzba japońska 'Hakuro nishiki'- Salix integra (wierzba całolistna)- wymagania, pielęgnacja, cięcie …

Wierzba całolistna zwana japońską w odmianie ‘Hakuro nishiki’ to jedna z najczęściej uprawianych wierzb w naszych ogrodach. Nie dziwię się, ponieważ jest wyjątkowo dekoracyjna, a poza tym ma tak niewielkie wymagania i zazwyczaj przy odpowiedniej pielęgnacji nie sprawia większych problemów.

Wrzosy- kilka uwag o gatunku, uprawie i pielęgnacji

Któż nie zachwyca się pięknem naturalnych wrzosowisk. Tak nieliczne w naszym krajobrazie, ale potwierdzające, że natura tworzy najpiękniejsze kompozycje, a człowiek może jedynie próbować je naśladować. Wielu z nas pewnie marzyło albo marzy o wrzosowym ogrodzie bądź namiastce takiego ogrodu. Ponieważ osobiście lubię bardzo zróżnicowane tematycznie ogrody, stworzyłem sobie niewielkie wrzosowisko.

Goździk brodaty (Dianthus barbatus)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Uprawiane w ogrodach goździki brodate, zwane także kamiennymi zazwyczaj osiągają do około 40- 50 cm wysokości. Czasem mogą być wyższe, choć coraz częściej wybieramy odmiany karłowe, których wysokość osiąga około 30 cm. Karłowe goździki nie są tak narażone na pokładanie jak odmiany wyższe, zwłaszcza w deszczowe i wietrzne dni.

Barwne krzewuszki (Weigela)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

W czerwcu możemy podziwiać piękno kwitnących krzewuszek. W moim ogrodzie rosną niemalże w każdym zakątku. Uwielbiam te krzewy za dekoracyjność, małe wymagania i bardzo obfite kwitnienie.

Dalie- uprawa i pielęgnacja

W drugiej połowie maja do gruntu wysadzam dalie, zwane georginiami. Te zróżnicowane rośliny znakomicie czują się w moim ogrodzie. Może nie stworzyłem im warunków jakie mają w Meksyku i Gwatemali- skąd pochodzą, ale nie przeszkadza im to, aby pięknie kwitnąć, każdego roku. Dodam, że nazwa dalia pochodzi od nazwiska Andreasa Dala, znanego botanika.

Laurowiśnia wschodnia (Prunus laurocerasus)- uprawia i pielęgnacja

W sierpniu ubiegłego roku minęło siedem lat jak w moim ogrodzie pojawiły się cztery laurowiśnie wschodnie. Kilkunastoletnie okazy otrzymałem w prezencie. Zadziwiły mnie rozmiarami, jednak były trochę zaniedbane i prawie „łyse”. Musiałem podjąć konkretne kroki, aby tych krzewów nie stracić.