Przejdź do głównej zawartości

Słoneczniki jednoroczne - uprawa i pielęgnacja

Słoneczniki (Helianthus) to kwiaty Słońca!!! Piękne, słoneczne, niezastąpione zwłaszcza w ogrodach rustykalnych. Nie wyobrażam sobie wiejskiego ogrodu, gdzie zabrakłoby tych kwiatów. Sięgając pamięcią do czasów dzieciństwa spędzonego na wsi, widzę uginające się kwiatostany słonecznika, spragnionego słonecznego spojrzenia.
Helianthus annuus

Słoneczniki tak wyróżnione przez van Gogha, należą do roślin, które przybyły do nas z Ameryki Północnej. Odkryto około 100 gatunków słonecznika z których możemy wyodrębnić zarówno gatunki jednoroczne, jak i gatunki wieloletnie.
W tym poście skupię się na gatunkach jednorocznych. Wśród jednorocznych piękności, największą popularnością cieszy się słonecznik zwyczajny (Helianthus annuus), ceniony także w kuchni. Z jego nasion wyrabia się olej słonecznikowy. Nasiona słonecznika zawierają ponad 40 % tłuszczu, niewiele mniej białka oraz witaminę A, D, E, A i kwasy organiczne. Słoneczniki wykorzystywane są także w ziołolecznictwie. Z ich liści i płatków przygotowuje się odwary, dobroczynnie działające na zdrowie człowieka w przypadku reumatyzmu, problemów żołądkowych czy też żółtaczki.
Roślina może osiągać około 2-2,5 m wysokości. Składa się z grubej łodygi- wewnątrz pustej oraz z sercowatych liści. Zarówno łodyga, jak i liście pokryte są włoskami.
Helianthus annuus

Helianthus annuus

Helianthus annuus
Słonecznik, dawniej roślina królewska, dziś przede wszystkim uprawiana w ogródkach wiejskich oraz warzywnych ze względu na nasiona. Obecnie w sprzedaży można nabyć odmiany, które charakteryzują się zróżnicowaną wysokością, formą kwiatów oraz barwami. Bardzo ciekawą odmianą słonecznika jest ‘Ring of Fire’ gdyż może poszczycić się czerwonożółtymi kwiatami. Jest niższa, osiąga niewiele ponad metr wysokości. Dostępne są także odmiany o pełnych kwiatach.
Jak już wspomniałem słoneczniki to kwiaty Słońca, przez cały dzień wodzące za jego ciepłym spojrzeniem, a nocą odwracające się na wschód by rankiem znów rozpocząć codzienną wędrówkę. Takie zjawisko określa się heliotropizmem. Sama nazwa słonecznika- z języka greckiego pochodzi od słów helios – słońce i anthos- kwiat.
W uprawie tych astrowatych kwiatów liczy się przede wszystkim słoneczne i ciepłe stanowisko oraz zasobne podłoże. Ponieważ słoneczniki osiągają spore rozmiary, warto je sadzić w zacisznych miejscach w ogrodzie, najlepiej przy ogrodzeniach oraz ścianach. Na wietrznych stanowiskach wymagają palikowania. U siebie na samym początku przygody z ogrodem, wykorzystałem je do stworzenia „ściany”, która miała nadać ogrodowi trochę intymności. Najlepiej rosną na glebie żyznej, dostatecznie wilgotnej. Z doświadczenia wiem, że słoneczniki są bardzo żarłoczne i potrafią bardzo szybko wyssać z podłoża to co najcenniejsze. Koniecznie trzeba nawozić rabatę, aby inne rośliny nie zmarniały w ich towarzystwie.
Słoneczniki ukazują swoje kwiaty od lipca do października. Wysiewam je punktowo (po kilka nasion- 3-5), wprost do gruntu, pod koniec kwietnia. Młode rośliny potrafią znieść kilkustopniowe przymrozki. W przypadku wykiełkowania wielu roślin, wybieram silny okaz, a resztę ścinam. Zależnie od wysokości sieję je w odstępach przekraczających nawet 0,5 m w przypadku odmian wysokich, a niskie odmiany w około 20 cm odstępach.
Helianthus annuus

Helianthus annuus

Helianthus annuus
Z jednorocznych słoneczników warto wspomnieć także o słoneczniku ogórkolistnym (H. cucumerifolius). Bardziej się rozkrzewia i kwitnie od lipca do września. W sprzedaży można się spotkać z wieloma jego odmianami.
Bardzo istotną kwestią w uprawie tych roślin jest konieczność zmiany stanowiska w kolejnym roku uprawy. Słoneczniki uprawiamy na tym samym stanowisku w pięcioletnich odstępach. Częstsza uprawa zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia szarej pleśni oraz mącznika prawdziwego. Moje słoneczniki atakowane były także przez mszyce.
Słoneczniki należą do piękniejszych kwiatów lata, które ocieplą każdy ogród. Sprawdzą się na barwnych rabatach, a niskie odmiany także w pojemnikach na tarasie. Bez wątpienia będą królować także w wazonie. 

Komentarze

  1. Słoneczniki prześliczne. One zawsze kojarzą mi się ze słońcem. Zajrzyj do mojego ostatniego postu "Zaciekawiony i podziękowanie", jest tam coś dla Ciebie.Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  2. love sunflowers and Van Gogh!

    OdpowiedzUsuń
  3. Beautiful ! I love sunflowers, and yours are spectacular . Thank you, for posting those lovely photos . Pozdrawiam .

    OdpowiedzUsuń
  4. Uwielbiam słoneczniki w tym roku zapomniałam o nich! Cudne

    OdpowiedzUsuń
  5. Nie wyobrażam sobie bez nich lata i jesieni:)) Wspaniałe:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie dziwię się, bo są niezwykłe :):):)

      Pozdrawiam serdecznie

      Usuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za odwiedziny! Jeżeli zechcesz zostawić komentarz, będę Tobie bardzo wdzięczny. Serdecznie pozdrawiam :)

Popularne posty z tego bloga

Wierzba japońska 'Hakuro nishiki'- Salix integra (wierzba całolistna)- wymagania, pielęgnacja, cięcie …

Wierzba całolistna zwana japońską w odmianie ‘Hakuro nishiki’ to jedna z najczęściej uprawianych wierzb w naszych ogrodach. Nie dziwię się, ponieważ jest wyjątkowo dekoracyjna, a poza tym ma tak niewielkie wymagania i zazwyczaj przy odpowiedniej pielęgnacji nie sprawia większych problemów.

Goździk brodaty (Dianthus barbatus)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Uprawiane w ogrodach goździki brodate, zwane także kamiennymi zazwyczaj osiągają do około 40- 50 cm wysokości. Czasem mogą być wyższe, choć coraz częściej wybieramy odmiany karłowe, których wysokość osiąga około 30 cm. Karłowe goździki nie są tak narażone na pokładanie jak odmiany wyższe, zwłaszcza w deszczowe i wietrzne dni.

Szałwia omszona (Salvia nemorosa)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Szałwia omszona (Salvia nemorosa) jest jedną z moich ulubionych bylin. Pierwszą sadzonkę tej rośliny nabyłem (jak dobrze pamiętam) w 2007 roku. Od tamtej pory w okresie kwitnienia zachwyca przepiękną i bardzo wyrazistą barwą kwiatów. Poniżej zdjęcia i kilka informacji o roślinie oraz jej uprawie i pielęgnacji.

Lawenda wąskolistna- kilka uwag na temat uprawy i pielęgnacji

Lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia) w moim ogrodzie pojawiła się w 2007 roku. Zaliczana jest do rodziny jasnowatych, a jej naturalne siedliska występują w Basenie Morza Śródziemnego. 

Dereń biały (Cornus alba) – cięcie derenia białego

W okresie zimy szczególnie cenimy rośliny zimozielone, rośliny o oryginalnym pokroju czy też o barwnych pędach. To dzięki nim ogród w tym smutniejszym okresie, także zachwyca i zachęca do zimowych spacerów. Szczególnie cennym krzewem jest z pewnością dereń biały o ładnie przebarwiających się  pędach.

Czy hortensja ogrodowa (Hydrangea macrophylla) wymaga cięcia?

Hortensje ogrodowe (Hydrangea macrophylla) uprawiam od wielu lat. Posiadam około 20-30 krzewów, z czego zdecydowaną większość uzyskałem poprzez rozmnażanie wegetatywne. Obecnie mamy zimę i już zastanawiam się, jak w tym roku krzewy zniosą ten trudniejszy okres, a także wiosenne przymrozki. Mimo że ogród znajduje się na Pomorzu Zachodnim, to jednak bywają lata, że krzewy bardzo przemarzają, co przekłada się na intensywność kwitnienia.

Azalie japońskie- uprawa i pielęgnacja

W ogrodzie oprócz różaneczników posiadam kilka azali japońskich. Są to niewielkie zimozielone krzewy, które już w kwietniu zachwycają obfitym kwitnieniem. Te dalekowschodnie okazy są jednymi z najpiękniejszych krzewów jakie możemy oglądać w ogrodach. Ich piękno wynika zarówno z licznych kwiatów jak i zimozielonych liści oraz ładnego pokroju.

Szałwia błyszcząca (Salvia splendens)- rozmnażanie szałwii błyszczącej

Po raz pierwszy z Salvia splendens miałem do czynienia kilka lat temu, w momencie gdy przyszło mi zagospodarować ogród przydomowy, a środki finansowe nie pozwalały na pełną aranżację roślinami wieloletnimi. Jedynym dla mnie rozwiązaniem było wykorzystanie roślin jednorocznych. Zakupiłem kilkadziesiąt torebek nasion roślin jednorocznych, z których część wykorzystałem na rozsadę, a część wysiałem wprost do gruntu.

Lawenda francuska - kilka uwag o uprawie i pielęgnacji

Lawenda francuska charakteryzuje się bardzo ciekawym kwiatostanem, składającym się z kwiatów płodnych i bezpłodnych oraz większych podsadek. Najczęstsza barwa kwiatów to fiolet, ale można spotkać lawendę francuską także w barwie niebieskiej oraz białej. Kwitnie około maja i czerwca, i może powtórzyć kwitnienie. Ta zimozielona krzewinka należąca do rodziny jasnotowatych w sprzyjających warunkach może osiągnąć około jednego metra wysokości choć nie w naszym, dużo chłodniejszym klimacie. Tak jak przystało na lawendę, posiada bardzo aromatyczne, szarozielone ulistnienie, które z pewnością odstraszy mole w szafie.

Parzydło leśne (Aruncus dioicus, syn. Aruncus sylvestris)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Parzydło leśne pamiętam doskonale z okresu mojego dzieciństwa. Rosło w rodzinnym, typowo wiejskim ogrodzie. Było pięknie rozrośnięte, wysokie, tak jak inne parzydła rosnące w okolicznych, również wiejskich ogrodach.