Przejdź do głównej zawartości

Sumak octowiec, sumak odurzający (Rhus typhina)- uprawa i pielęgnacja

Ogniste barwy w ogrodach, parkach, lasach to wizytówka jesieni, a więc pory roku, w której rośliny szykują się do zimy, a więc okresy spoczynku. Z pewnością dekoracyjność roślin w tym okresie jest bardzo zróżnicowana, zależna również od intensywności przebarwień na liściach. Wśród drzew i krzewów wyróżnimy wiele pięknie przebarwiających się gatunków, jednak w tym wpisie skupię się na "ognistym" sumaku.
Rhus typhina

Sumak octowiec zaliczany jest do rodzaju Rhus, należącego do rodziny nanerczowatych, obejmującego około 200 zróżnicowanych gatunków. Wśród nich możemy wyróżnić także pnącza. Dekoracyjność rodzaju wynika zarówno z liści, jak i z oryginalnych kwiatów. Porastają one przede wszystkim strefę zwrotnikową i podzwrotnikową, ale spotykane są także w strefie umiarkowanej. Sporo gatunków wykazuje bardzo trujące właściwości np. R. toxicodendron (sumak jadowity).
Sumak octowiec to jedyny gatunek, powszechnie uprawiany w naszym kraju, bardzo popularny w zieleni miejskiej , często spotykany w ogrodach i na posesjach.
Rhus typhina
Rhus typhina zwany także sumakiem odurzającym to niewielkie drzewko, osiągające do kilku metrów wysokości. Jego naturalne środowisko to obszary Ameryki Północnej, gdzie porasta obrzeża lasów, bezdroża itp. Charakteryzuję się ciekawym pokrojem, najczęściej parasolowatą koroną, pędy czerwonawo brązowe, a liście pierzaste, złożone, dochodzące nawet do 50 cm długości. Kwiaty zielonkawe, kwitną latem (czerwiec- lipiec) tworząc sporą wiechę, dochodzącą do około 20 cm długości. Bardzo dekoracyjne szkarłatnoczerwone owocostany utrzymują się przez całą zimę, co także jest wielką zaletą rośliny. Należy wiedzieć, że sumak octowiec należy do gatunków dwupiennych, a więc takich, które charakteryzują się występowaniem osobników żeńskich oraz męskich. Wspomniane dekoracyjne owocostany ukazują się na osobnikach żeńskich.
Rhus typhina

Rhus typhina

Rhus typhina

Wymagania sumaka są niewielkie. Sumaki najpiękniej rosną na stanowisku słonecznym oraz osłoniętym przed silnym wiatrem. Poradzą sobie także na słabych glebach, więc nie ma konieczności zapewnienia im specjalnego podłoża. Sumak octowiec wykazuje odporność na suszę, zanieczyszczenia powietrza, niestety jest krótkowieczny i z czasem zaczyna próchnieć. Przeżywa do około 30 lat.
Wielką wadą tej rośliny ozdobnej jest jej ekspansywność, uaktywniająca się przede wszystkim w momencie uszkodzenia korzenia bądź ścięcia drzewa. W konsekwencji sumak rozłazi się jak szalony i ciężko go wytępić. Roczne przyrosty sumaka octowca wynoszą około 50 cm.
Odmiana gatunku, warta polecenia to ‘Dissecta’ charakteryzująca się silnie powycinanymi liśćmi. 
Rhus typhina 'Dissecta'


Komentarze

  1. so nice to see such lush greenery!

    OdpowiedzUsuń
  2. i nic, z wyjątkiem śnieguliczki pod nim nie urośnie jako okrywówka (allelopatia), a trawnik też nie daje rady- dlatego go nie lubię mimo pięknego przebarwienia!

    OdpowiedzUsuń
  3. Osobiście dla tego przebarwienia jak i całościowego pokroju i struktury zniosę wszystko :):):)

    Pozdrawiam ciepło
    Grzegorz

    OdpowiedzUsuń
  4. TexWisGirl miło mi i dziękuję :):):)

    Pozdrawiam
    Grzegorz

    OdpowiedzUsuń
  5. Czy jest jakiś sposób , by pozbyć się tych odrostów?


    OdpowiedzUsuń
  6. Skuteczny sposób to zrezygnowanie z tej rośliny :) A jak już się na nią uprzemy, pamiętajmy że odrosty mogą pojawić się do kilku metrów od rośliny matecznej, zwłaszcza jak zostaną uszkodzone korzenie. Rozwiązaniem (ograniczenie rozprzestrzeniania się odrostów) byłaby solidna zapora, głęboko wkopana w podłoże, ale jak dla mnie za dużo z tym zachodu, bo mimo że sumak jest naprawdę dekoracyjny, to jednak wybór wśród drzew jest ogromny i lepiej wybrać gatunek, który nie będzie szaleńczo się rozprzestrzeniał. U mnie posadzony był poza ogrodem w części tzw. "parkowej". Rośnie tam od wielu lat, a z jego odrostami radzi sobie kosiarka. Pozdrawiam G.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za odwiedziny! Jeżeli zechcesz zostawić komentarz, będę Tobie bardzo wdzięczny. Serdecznie pozdrawiam :)

Popularne posty z tego bloga

Szałwia omszona (Salvia nemorosa)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Szałwia omszona (Salvia nemorosa) jest jedną z moich ulubionych bylin. Pierwszą sadzonkę tej rośliny nabyłem (jak dobrze pamiętam) w 2007 roku. Od tamtej pory w okresie kwitnienia zachwyca przepiękną i bardzo wyrazistą barwą kwiatów. Poniżej zdjęcia i kilka informacji o roślinie oraz jej uprawie i pielęgnacji.

Azalie japońskie- uprawa i pielęgnacja

W ogrodzie oprócz różaneczników posiadam kilka azali japońskich. Są to niewielkie zimozielone krzewy, które już w kwietniu zachwycają obfitym kwitnieniem. Te dalekowschodnie okazy są jednymi z najpiękniejszych krzewów jakie możemy oglądać w ogrodach. Ich piękno wynika zarówno z licznych kwiatów jak i zimozielonych liści oraz ładnego pokroju.

Żagwin, Obrecja (Aubrieta)- uprawa i pielęgnacja

Żagwin to jedna z najpopularniejszych bylin, uprawianych w ogrodach przydomowych. Wykorzystywana jest do obsadzania skalniaków, szczelin w kamiennych ścieżkach. Pięknie zaprezentuje się na skarpie, a także na obrzeżach rozległej rabaty czy też bardziej ograniczonej pod względem powierzchni.

Pierwiosnek japoński (Primula japonica)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Rodzaj Primula obejmuje liczne gatunki, których niewielką część możemy podziwiać w naszych ogrodach. Podczas wiosennych spacerów można natknąć się na Primula veris, a więc pierwiosnka lekarskiego, który zachwyca swoimi słonecznymi kwiatami. Z pewnością na uwagę zasługuje także pierwiosnek japoński (Primula japonica). Jak wskazuje nazwa nie jest to gatunek rodzimy. Bylina pochodzi z Japonii i ze względu na swoją dekoracyjność oraz małą kłopotliwość w uprawie jest dość często uprawiana w naszych ogrodach.

Dalie- uprawa i pielęgnacja

W drugiej połowie maja do gruntu wysadzam dalie, zwane georginiami. Te zróżnicowane rośliny znakomicie czują się w moim ogrodzie. Może nie stworzyłem im warunków jakie mają w Meksyku i Gwatemali- skąd pochodzą, ale nie przeszkadza im to, aby pięknie kwitnąć, każdego roku. Dodam, że nazwa dalia pochodzi od nazwiska Andreasa Dala, znanego botanika.

Szałwia błyszcząca (Salvia splendens)- rozmnażanie szałwii błyszczącej

Po raz pierwszy z Salvia splendens miałem do czynienia kilka lat temu, w momencie gdy przyszło mi zagospodarować ogród przydomowy, a środki finansowe nie pozwalały na pełną aranżację roślinami wieloletnimi. Jedynym dla mnie rozwiązaniem było wykorzystanie roślin jednorocznych. Zakupiłem kilkadziesiąt torebek nasion roślin jednorocznych, z których część wykorzystałem na rozsadę, a część wysiałem wprost do gruntu.

Goździk brodaty (Dianthus barbatus)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Uprawiane w ogrodach goździki brodate, zwane także kamiennymi zazwyczaj osiągają do około 40- 50 cm wysokości. Czasem mogą być wyższe, choć coraz częściej wybieramy odmiany karłowe, których wysokość osiąga około 30 cm. Karłowe goździki nie są tak narażone na pokładanie jak odmiany wyższe, zwłaszcza w deszczowe i wietrzne dni.

Wierzba japońska 'Hakuro nishiki'- Salix integra (wierzba całolistna)- wymagania, pielęgnacja, cięcie …

Wierzba całolistna zwana japońską w odmianie ‘Hakuro nishiki’ to jedna z najczęściej uprawianych wierzb w naszych ogrodach. Nie dziwię się, ponieważ jest wyjątkowo dekoracyjna, a poza tym ma tak niewielkie wymagania i zazwyczaj przy odpowiedniej pielęgnacji nie sprawia większych problemów.

Lawenda francuska - kilka uwag o uprawie i pielęgnacji

Lawenda francuska charakteryzuje się bardzo ciekawym kwiatostanem, składającym się z kwiatów płodnych i bezpłodnych oraz większych podsadek. Najczęstsza barwa kwiatów to fiolet, ale można spotkać lawendę francuską także w barwie niebieskiej oraz białej. Kwitnie około maja i czerwca, i może powtórzyć kwitnienie. Ta zimozielona krzewinka należąca do rodziny jasnotowatych w sprzyjających warunkach może osiągnąć około jednego metra wysokości choć nie w naszym, dużo chłodniejszym klimacie. Tak jak przystało na lawendę, posiada bardzo aromatyczne, szarozielone ulistnienie, które z pewnością odstraszy mole w szafie.

Krokosmia ogrodowa (krokosmia, montbrecja, montbrecja ogrodowa, cynobrówka)- opis rośliny, warunki uprawy i pielęgnacja krokosmii

Minęło już z osiem, a może dziewięć lat, kiedy w moje ręce (całkiem przypadkiem) trafiły bulwocebule (łuskobulwy) krokosmii ogrodowej. Nie wiedziałem wówczas co z nich wyrośnie, a okazało się, że bardzo dekoracyjna i w mojej okolicy mało znana roślina. Obecnie wiedząc o jej wymaganiach cieszę się, że w ogóle zakwitła, a kwitnienie z każdym rokiem było coraz obfitsze. Niestety po kilku latach nadeszła mniej przyjazna zima, która prawie pozbawiła mnie tej rośliny.