Przejdź do głównej zawartości

Zimowity (Colchicum)- uprawa i pielęgnacja


Pierwsze zimowity ukazują się już pod koniec sierpnia i towarzyszą nam do października. Początkujący miłośnicy ogrodów, często mylą zimowity z krokusami, ale jedne i drugie są bardzo dekoracyjne i zasługują na to, aby je uprawiać.


Zimowity (Colchicum) należą do rodziny liliowatych. Wyrastają z bulwy, z której w okresie wiosennym wyrastają wąskie i długie liście- dla mnie osobiście także dekoracyjne, choć zdania mogą być w tej kwestii podzielone. W okresie letnim liście zasychają, a pod koniec lata i jesienią ukazują się kwiaty, w pięknych, pastelowych barwach. Wracając jeszcze do uschniętych liści, należy wiedzieć, że nie wolno ich obrywać. To co możemy zrobić, to je obciąć.
Cykl rozwojowy zimowitów
Tak więc zimowity należą do tych kwiatów, które charakteryzują się odmiennym cyklem rozwoju. A więc przykładowo pod koniec sierpnia ukazują się nam piękne kielichowate kwiaty. Po około 2-3 tygodniach bardzo szybko znikają, ale już zaczynają tworzyć się nasiona. Owocostany pojawiają się wiosną wraz z liśćmi. Do lipca nasiona dojrzeją i nadziemna część rośliny ponownie zamiera, ale na krótko, bo już pod koniec sierpnia rozpoczyna się spektakl z zimowitami w roli głównej.



Charakterystyka wybranych zimowitów, które możemy spotkać w naszych ogrodach

W naszych ogrodach przede wszystkim uprawiamy zimowity jesienne (Colchicum autumnale). Możemy je spotkać w stanie dzikim także w naszym kraju na podgórskich terenach. Jedna bulwa może wydać do kilku kwiatów, osiągających do 15 cm wysokości o średnicy nie przekraczającej 10 cm. W sprzedaży możemy dostępnych jest wiele odmian zimowita jesiennego. Z ciekawszych warto wymienić odmianę ‘Albiflorum’ o białych kwiatach, ‘Purpureum’ o purpurowych kwiatach, a odmiana ‘Antares’ uwodzi delikatnymi biało- fioletowymi kwiatami. Nie sposób nie wspomnieć o odmianie ‘Waterlily’, której pełne kwiaty przypominają lilie wodne.
Kolejnym gatunkiem zimowita, którego warto posiadać w ogrodzie jest zimowit bizantyjski (Colchicum byzantinum), który kwitnie większą ilością kwiatów- nawet do kilkunastu z jednej bulwy. Mniej wymagający, dostępny w wielu odmianach- ‘Innocence’ (kwiaty białe), ‘Vaterly’ o podwójnych kwiatach czy też ‘Lilac Wonder’ o liliowych kwiatach.
Zimowit powabny, zwany także okazałym czy też wspaniałym (Colchicum speciosum). Jedna bulwa tego gatunku wydaje do 10 kwiatów, osiągających do 25 cm wysokości oraz 15 cm średnicy. Z odmian zimowita powabnego warto wymienić odm. ‘Alba’ o białych kwiatach.
Jeszcze w październiku swoją obecnością zaszczycą nas kwiaty Colchicum giganteum.
Warto także pamiętać o zimowicie leśnym (Colchicum montanum), równie dekoracyjnym jak pozostałe gatunki.
Nie brakuje także odmian zimowita ogrodowego, będącego mieszańcem. Pamiętajmy jednak, że nie jest on długowieczny jak wspomniane wcześniej gatunki i nie rozsiewa się.
Stanowisko, uprawa i pielęgnacja

Zimowity lubią dobre podłoże, dlatego warto zapewnić im próchnicze, żyzne, świeże, zwięzłe oraz przepuszczalne, zasobne w składniki pokarmowe. Należy im zapewnić trochę wilgoci, ale nie przesadzajmy. Stanowisko do uprawy zimowitów powinno być słoneczne do półcienistego. W przypadku podłoża zbyt piaszczystego należy wzbogacić je np. kompostem. W ten sposób poprawimy strukturę podłoża oraz wzbogacimy je w składniki pokarmowe, z których skorzystają nowo posadzone rośliny. Bulwy najlepiej posadzić pod koniec sierpnia na głębokość około 10- 15 cm- zależnie od wielkości bulwy.
Co kilka lat warto je rozmnożyć. Dzielimy je nie za często, ponieważ zimowity najpiękniej kwitną jak się rozrosną, tworzą wówczas obszerne pastelowe dywany, okrywające wybrane zakątki ogrodu. Zimowity możemy rozmnożyć za pomocą bulwek przybyszowych. Bulwy wykopujemy w lipcu- sierpniu, dzielimy pamiętając, że we wrześniu bulwy koniecznie muszą być już wkopane na rabaty.
Zastosowanie
Te mrozoodporne rośliny należy zestawiać z jesiennymi roślinami takimi jak: cyklameny, astry, rozchodniki. Świetnie będą się prezentować wśród iglaków, krzewów, a także na trawniku. Ze względu na swoje rozmiary, będą stanowić ciekawy akcent na skalniku. Poza tym powinny znaleźć się na balkonie oraz tarasie.

Więcej zdjęć zimowitów znajdziesz tutaj

Komentarze

  1. Zimowity są bardzo dekoracyjnie i pięknie wyglądają. U mnie rosną w ogrodzie niemal całe łany.

    OdpowiedzUsuń
  2. U mnie tych pięknych łanów brakuje :(

    Pozdrawiam
    Grzegorz

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za odwiedziny! Jeżeli zechcesz zostawić komentarz, będę Tobie bardzo wdzięczny. Serdecznie pozdrawiam :)

Popularne posty z tego bloga

Wierzba japońska 'Hakuro nishiki'- Salix integra (wierzba całolistna)- wymagania, pielęgnacja, cięcie …

Wierzba całolistna zwana japońską w odmianie ‘Hakuro nishiki’ to jedna z najczęściej uprawianych wierzb w naszych ogrodach. Nie dziwię się, ponieważ jest wyjątkowo dekoracyjna, a poza tym ma tak niewielkie wymagania i zazwyczaj przy odpowiedniej pielęgnacji nie sprawia większych problemów.

Goździk brodaty (Dianthus barbatus)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Uprawiane w ogrodach goździki brodate, zwane także kamiennymi zazwyczaj osiągają do około 40- 50 cm wysokości. Czasem mogą być wyższe, choć coraz częściej wybieramy odmiany karłowe, których wysokość osiąga około 30 cm. Karłowe goździki nie są tak narażone na pokładanie jak odmiany wyższe, zwłaszcza w deszczowe i wietrzne dni.

Szałwia omszona (Salvia nemorosa)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Szałwia omszona (Salvia nemorosa) jest jedną z moich ulubionych bylin. Pierwszą sadzonkę tej rośliny nabyłem (jak dobrze pamiętam) w 2007 roku. Od tamtej pory w okresie kwitnienia zachwyca przepiękną i bardzo wyrazistą barwą kwiatów. Poniżej zdjęcia i kilka informacji o roślinie oraz jej uprawie i pielęgnacji.

Lawenda wąskolistna- kilka uwag na temat uprawy i pielęgnacji

Lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia) w moim ogrodzie pojawiła się w 2007 roku. Zaliczana jest do rodziny jasnowatych, a jej naturalne siedliska występują w Basenie Morza Śródziemnego. 

Dereń biały (Cornus alba) – cięcie derenia białego

W okresie zimy szczególnie cenimy rośliny zimozielone, rośliny o oryginalnym pokroju czy też o barwnych pędach. To dzięki nim ogród w tym smutniejszym okresie, także zachwyca i zachęca do zimowych spacerów. Szczególnie cennym krzewem jest z pewnością dereń biały o ładnie przebarwiających się  pędach.

Czy hortensja ogrodowa (Hydrangea macrophylla) wymaga cięcia?

Hortensje ogrodowe (Hydrangea macrophylla) uprawiam od wielu lat. Posiadam około 20-30 krzewów, z czego zdecydowaną większość uzyskałem poprzez rozmnażanie wegetatywne. Obecnie mamy zimę i już zastanawiam się, jak w tym roku krzewy zniosą ten trudniejszy okres, a także wiosenne przymrozki. Mimo że ogród znajduje się na Pomorzu Zachodnim, to jednak bywają lata, że krzewy bardzo przemarzają, co przekłada się na intensywność kwitnienia.

Azalie japońskie- uprawa i pielęgnacja

W ogrodzie oprócz różaneczników posiadam kilka azali japońskich. Są to niewielkie zimozielone krzewy, które już w kwietniu zachwycają obfitym kwitnieniem. Te dalekowschodnie okazy są jednymi z najpiękniejszych krzewów jakie możemy oglądać w ogrodach. Ich piękno wynika zarówno z licznych kwiatów jak i zimozielonych liści oraz ładnego pokroju.

Szałwia błyszcząca (Salvia splendens)- rozmnażanie szałwii błyszczącej

Po raz pierwszy z Salvia splendens miałem do czynienia kilka lat temu, w momencie gdy przyszło mi zagospodarować ogród przydomowy, a środki finansowe nie pozwalały na pełną aranżację roślinami wieloletnimi. Jedynym dla mnie rozwiązaniem było wykorzystanie roślin jednorocznych. Zakupiłem kilkadziesiąt torebek nasion roślin jednorocznych, z których część wykorzystałem na rozsadę, a część wysiałem wprost do gruntu.

Parzydło leśne (Aruncus dioicus, syn. Aruncus sylvestris)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Parzydło leśne pamiętam doskonale z okresu mojego dzieciństwa. Rosło w rodzinnym, typowo wiejskim ogrodzie. Było pięknie rozrośnięte, wysokie, tak jak inne parzydła rosnące w okolicznych, również wiejskich ogrodach.

Lawenda francuska - kilka uwag o uprawie i pielęgnacji

Lawenda francuska charakteryzuje się bardzo ciekawym kwiatostanem, składającym się z kwiatów płodnych i bezpłodnych oraz większych podsadek. Najczęstsza barwa kwiatów to fiolet, ale można spotkać lawendę francuską także w barwie niebieskiej oraz białej. Kwitnie około maja i czerwca, i może powtórzyć kwitnienie. Ta zimozielona krzewinka należąca do rodziny jasnotowatych w sprzyjających warunkach może osiągnąć około jednego metra wysokości choć nie w naszym, dużo chłodniejszym klimacie. Tak jak przystało na lawendę, posiada bardzo aromatyczne, szarozielone ulistnienie, które z pewnością odstraszy mole w szafie.