Przejdź do głównej zawartości

Trzmielina pospolita (Trzmielina zwyczajna- Euonymus europaeus) – uprawia i pielęgnacja

Do krzewów dekoracyjnych z owoców należy trzmielina zwyczajna zwana pospolitą czy też europejską. Skromna w okresie wiosennym i letnim, jesienią ukazuje swoje walory i staje się niezwykle wyrazistym akcentem w ogrodzie, obok którego ciężko przejść obojętnie.
Trzmielina pospolita jest rodzimym gatunkiem. Występuje w Europie, a także Azji. Podczas spacerów leśnymi dróżkami, po bezdrożach, warto się rozglądać i spróbować odszukać ten krzew. W okresie letnim będzie to trudne, jesienią już nie, zwłaszcza po wybarwieniu się ciekawych owoców.
Euonymus europaeus
Euonymus europaeus zazwyczaj występuje w formie wysokiego krzewu, którego wysokość może osiągnąć nawet do 3 m. Rzadziej spotykana jest jako niewielkie drzewko, osiągające do kilku metrów wysokości.
Euonymus europaeus
Roślinę warto uprawiać ze względu na niewielkie wymagania siedliskowe. Doskonale sobie radzi na zróżnicowanym podłożu, jest mrozoodporna, dobrze znosi cięcie. Najlepiej czuje się na podłożu dość wilgotnym, bardziej wapiennym, choć jak wspomniałem jest to krzew tolerancyjny pod tym względem.
Trzmielinę europejską nabywamy zazwyczaj ze względu na piękne owoce, wybarwiające się jesienią. Owoc z czterema komorami, przebarwia się na różowawy kolor, natomiast białe, po dojrzeniu zwisające nasionko, zachwyca pomarańczową osnówką. W sprzedaży można nabyć odmiany o zmiennych kolorystycznie owocach o czym w dalszej części wpisu.
Euonymus europaeus
Aby trzmielina zachwycała mnóstwem owoców, należy posadzić ją na stanowisku słonecznym.
Warto podkreślić, że trzmielina pospolita należy do roślin trujących. Bardzo trujące są zwłaszcza owoce, dlatego też w przypadku, gdy ogród odwiedzają najmłodsi, należy zachować szczególną ostrożność.
Owoce trzmieliny stanowią pokarm dla wybranych ptaków m.in. rudzika.
Poza dekoracyjnymi owocami w okresie jesiennym, trzmielina pospolita zachwyca także przebarwiającymi się liśćmi. Liście bardzo zmienne, osadzone na krótkich ogonkach, mniej lub bardziej jajowate do lancetowatych, karbowano- piłkowane. Jesienią liście przebarwiają się początkowo na żółto, a następnie na bardziej czerwono. 
Ukazujące się w kwietniu- maju kwiaty nie należą do dekoracyjnych, ponieważ są słabo widoczne. Mają barwę jasnozieloną i zebrane są w baldachogrona.
 Euonymus europaeus
Moje trzmieliny zwyczajne rosną poza ogrodem w tzw. "części parkowej". Mają po kilkanaście lat i świetnie sobie radzą. Ograniczam ich rozrost, starając się jeden okaz utrzymać w formie niskiego drzewka, a drugi w formie niewielkiego krzewu.
Chcąc pozyskać trzmielinę europejską, warto wiedzieć, że najłatwiej rozmnożyć ją poprzez odrosty korzeniowe. Możliwe, ale bardziej kłopotliwe jest rozmnażanie generatywne, a więc poprzez nasiona. Wysiewamy je jesienią, wymagają stratyfikacji.
Trzmielinę można nabyć także w licznych odmianach. Z pewnością bardziej znaną jest odmiana ‘Red Cascade’ o dużych, ładnie wybarwionych owocach. Trzmielina zwyczajna występuje również w odmianie ‘Albus’, charakteryzującej się białymi owocami. Dostępne są również odmiany ‘Scarlet Wonder’ czy też ‘Brilliant’.
Ponieważ trzmielina zwyczajna nie boi się cięcia, może być wykorzystana na formowany żywopłot. Warto wykorzystać ją także na szpalery, posadzić w grupie krzewów, a nawet pojedynczo.
 Euonymus europaeus
Euonymus europaeus bywa atakowana przez mszycę, a także namiotnika (Hyponomeuta evonymi).

Komentarze

  1. U nas już rosła, kiedy zakupiliśmy nasz "ogród", a raczej zarośnięty ugór.
    Pozostawiliśmy ją tam gdzie rosła. Był to zaniedbany krzaczor, rosnący na skarpie ale nas ujęła tymi pięknymi owocami. Przycięliśmy i uformowaliśmy i teraz cieszy oczy szczególnie jesienią. Ograniczam jej rozrost, a ona posłusznie rośnie tam, gdzie nie chce rosnąć nic innego. I za to ją lubię . Bardzo, bo kocham wszystkie trzmieliny. Pozdrawiam:):):)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z pewnością była zaskoczeniem jesienią w okresie wybarwiania owoców :) Taki niby niepozorny "krzaczor", a tak ładne owoce! Mnie również cieszą trzmieliny, zwłaszcza te o sezonowym ulistnieniu. Chciałbym widywać je częściej, w otaczających mnie ogrodach. Z pozdrowieniami G.

      Usuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za odwiedziny! Jeżeli zechcesz zostawić komentarz, będę Tobie bardzo wdzięczny. Serdecznie pozdrawiam :)

Popularne posty z tego bloga

Wierzba japońska 'Hakuro nishiki'- Salix integra (wierzba całolistna)- wymagania, pielęgnacja, cięcie …

Wierzba całolistna zwana japońską w odmianie ‘Hakuro nishiki’ to jedna z najczęściej uprawianych wierzb w naszych ogrodach. Nie dziwię się, ponieważ jest wyjątkowo dekoracyjna, a poza tym ma tak niewielkie wymagania i zazwyczaj przy odpowiedniej pielęgnacji nie sprawia większych problemów.

Goździk brodaty (Dianthus barbatus)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Uprawiane w ogrodach goździki brodate, zwane także kamiennymi zazwyczaj osiągają do około 40- 50 cm wysokości. Czasem mogą być wyższe, choć coraz częściej wybieramy odmiany karłowe, których wysokość osiąga około 30 cm. Karłowe goździki nie są tak narażone na pokładanie jak odmiany wyższe, zwłaszcza w deszczowe i wietrzne dni.

Szałwia omszona (Salvia nemorosa)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Szałwia omszona (Salvia nemorosa) jest jedną z moich ulubionych bylin. Pierwszą sadzonkę tej rośliny nabyłem (jak dobrze pamiętam) w 2007 roku. Od tamtej pory w okresie kwitnienia zachwyca przepiękną i bardzo wyrazistą barwą kwiatów. Poniżej zdjęcia i kilka informacji o roślinie oraz jej uprawie i pielęgnacji.

Lawenda wąskolistna- kilka uwag na temat uprawy i pielęgnacji

Lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia) w moim ogrodzie pojawiła się w 2007 roku. Zaliczana jest do rodziny jasnowatych, a jej naturalne siedliska występują w Basenie Morza Śródziemnego. 

Dereń biały (Cornus alba) – cięcie derenia białego

W okresie zimy szczególnie cenimy rośliny zimozielone, rośliny o oryginalnym pokroju czy też o barwnych pędach. To dzięki nim ogród w tym smutniejszym okresie, także zachwyca i zachęca do zimowych spacerów. Szczególnie cennym krzewem jest z pewnością dereń biały o ładnie przebarwiających się  pędach.

Czy hortensja ogrodowa (Hydrangea macrophylla) wymaga cięcia?

Hortensje ogrodowe (Hydrangea macrophylla) uprawiam od wielu lat. Posiadam około 20-30 krzewów, z czego zdecydowaną większość uzyskałem poprzez rozmnażanie wegetatywne. Obecnie mamy zimę i już zastanawiam się, jak w tym roku krzewy zniosą ten trudniejszy okres, a także wiosenne przymrozki. Mimo że ogród znajduje się na Pomorzu Zachodnim, to jednak bywają lata, że krzewy bardzo przemarzają, co przekłada się na intensywność kwitnienia.

Azalie japońskie- uprawa i pielęgnacja

W ogrodzie oprócz różaneczników posiadam kilka azali japońskich. Są to niewielkie zimozielone krzewy, które już w kwietniu zachwycają obfitym kwitnieniem. Te dalekowschodnie okazy są jednymi z najpiękniejszych krzewów jakie możemy oglądać w ogrodach. Ich piękno wynika zarówno z licznych kwiatów jak i zimozielonych liści oraz ładnego pokroju.

Lawenda francuska - kilka uwag o uprawie i pielęgnacji

Lawenda francuska charakteryzuje się bardzo ciekawym kwiatostanem, składającym się z kwiatów płodnych i bezpłodnych oraz większych podsadek. Najczęstsza barwa kwiatów to fiolet, ale można spotkać lawendę francuską także w barwie niebieskiej oraz białej. Kwitnie około maja i czerwca, i może powtórzyć kwitnienie. Ta zimozielona krzewinka należąca do rodziny jasnotowatych w sprzyjających warunkach może osiągnąć około jednego metra wysokości choć nie w naszym, dużo chłodniejszym klimacie. Tak jak przystało na lawendę, posiada bardzo aromatyczne, szarozielone ulistnienie, które z pewnością odstraszy mole w szafie.

Szałwia błyszcząca (Salvia splendens)- rozmnażanie szałwii błyszczącej

Po raz pierwszy z Salvia splendens miałem do czynienia kilka lat temu, w momencie gdy przyszło mi zagospodarować ogród przydomowy, a środki finansowe nie pozwalały na pełną aranżację roślinami wieloletnimi. Jedynym dla mnie rozwiązaniem było wykorzystanie roślin jednorocznych. Zakupiłem kilkadziesiąt torebek nasion roślin jednorocznych, z których część wykorzystałem na rozsadę, a część wysiałem wprost do gruntu.

Parzydło leśne (Aruncus dioicus, syn. Aruncus sylvestris)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Parzydło leśne pamiętam doskonale z okresu mojego dzieciństwa. Rosło w rodzinnym, typowo wiejskim ogrodzie. Było pięknie rozrośnięte, wysokie, tak jak inne parzydła rosnące w okolicznych, również wiejskich ogrodach.