Przejdź do głównej zawartości

Trzmielina pospolita (Trzmielina zwyczajna- Euonymus europaeus) – uprawia i pielęgnacja

Do krzewów dekoracyjnych z owoców należy trzmielina zwyczajna zwana pospolitą czy też europejską. Skromna w okresie wiosennym i letnim, jesienią ukazuje swoje walory i staje się niezwykle wyrazistym akcentem w ogrodzie, obok którego ciężko przejść obojętnie.
Trzmielina pospolita jest rodzimym gatunkiem. Występuje w Europie, a także Azji. Podczas spacerów leśnymi dróżkami, po bezdrożach, warto się rozglądać i spróbować odszukać ten krzew. W okresie letnim będzie to trudne, jesienią już nie, zwłaszcza po wybarwieniu się ciekawych owoców.
Euonymus europaeus
Euonymus europaeus zazwyczaj występuje w formie wysokiego krzewu, którego wysokość może osiągnąć nawet do 3 m. Rzadziej spotykana jest jako niewielkie drzewko, osiągające do kilku metrów wysokości.
Euonymus europaeus
Roślinę warto uprawiać ze względu na niewielkie wymagania siedliskowe. Doskonale sobie radzi na zróżnicowanym podłożu, jest mrozoodporna, dobrze znosi cięcie. Najlepiej czuje się na podłożu dość wilgotnym, bardziej wapiennym, choć jak wspomniałem jest to krzew tolerancyjny pod tym względem.
Trzmielinę europejską nabywamy zazwyczaj ze względu na piękne owoce, wybarwiające się jesienią. Owoc z czterema komorami, przebarwia się na różowawy kolor, natomiast białe, po dojrzeniu zwisające nasionko, zachwyca pomarańczową osnówką. W sprzedaży można nabyć odmiany o zmiennych kolorystycznie owocach o czym w dalszej części wpisu.
Euonymus europaeus
Aby trzmielina zachwycała mnóstwem owoców, należy posadzić ją na stanowisku słonecznym.
Warto podkreślić, że trzmielina pospolita należy do roślin trujących. Bardzo trujące są zwłaszcza owoce, dlatego też w przypadku, gdy ogród odwiedzają najmłodsi, należy zachować szczególną ostrożność.
Owoce trzmieliny stanowią pokarm dla wybranych ptaków m.in. rudzika.
Poza dekoracyjnymi owocami w okresie jesiennym, trzmielina pospolita zachwyca także przebarwiającymi się liśćmi. Liście bardzo zmienne, osadzone na krótkich ogonkach, mniej lub bardziej jajowate do lancetowatych, karbowano- piłkowane. Jesienią liście przebarwiają się początkowo na żółto, a następnie na bardziej czerwono. 
Ukazujące się w kwietniu- maju kwiaty nie należą do dekoracyjnych, ponieważ są słabo widoczne. Mają barwę jasnozieloną i zebrane są w baldachogrona.
 Euonymus europaeus
Moje trzmieliny zwyczajne rosną poza ogrodem w tzw. "części parkowej". Mają po kilkanaście lat i świetnie sobie radzą. Ograniczam ich rozrost, starając się jeden okaz utrzymać w formie niskiego drzewka, a drugi w formie niewielkiego krzewu.
Chcąc pozyskać trzmielinę europejską, warto wiedzieć, że najłatwiej rozmnożyć ją poprzez odrosty korzeniowe. Możliwe, ale bardziej kłopotliwe jest rozmnażanie generatywne, a więc poprzez nasiona. Wysiewamy je jesienią, wymagają stratyfikacji.
Trzmielinę można nabyć także w licznych odmianach. Z pewnością bardziej znaną jest odmiana ‘Red Cascade’ o dużych, ładnie wybarwionych owocach. Trzmielina zwyczajna występuje również w odmianie ‘Albus’, charakteryzującej się białymi owocami. Dostępne są również odmiany ‘Scarlet Wonder’ czy też ‘Brilliant’.
Ponieważ trzmielina zwyczajna nie boi się cięcia, może być wykorzystana na formowany żywopłot. Warto wykorzystać ją także na szpalery, posadzić w grupie krzewów, a nawet pojedynczo.
 Euonymus europaeus
Euonymus europaeus bywa atakowana przez mszycę, a także namiotnika (Hyponomeuta evonymi).

Komentarze

  1. U nas już rosła, kiedy zakupiliśmy nasz "ogród", a raczej zarośnięty ugór.
    Pozostawiliśmy ją tam gdzie rosła. Był to zaniedbany krzaczor, rosnący na skarpie ale nas ujęła tymi pięknymi owocami. Przycięliśmy i uformowaliśmy i teraz cieszy oczy szczególnie jesienią. Ograniczam jej rozrost, a ona posłusznie rośnie tam, gdzie nie chce rosnąć nic innego. I za to ją lubię . Bardzo, bo kocham wszystkie trzmieliny. Pozdrawiam:):):)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Z pewnością była zaskoczeniem jesienią w okresie wybarwiania owoców :) Taki niby niepozorny "krzaczor", a tak ładne owoce! Mnie również cieszą trzmieliny, zwłaszcza te o sezonowym ulistnieniu. Chciałbym widywać je częściej, w otaczających mnie ogrodach. Z pozdrowieniami G.

      Usuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za odwiedziny! Jeżeli zechcesz zostawić komentarz, będę Tobie bardzo wdzięczny. Serdecznie pozdrawiam :)

Popularne posty z tego bloga

Szałwia omszona (Salvia nemorosa)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Szałwia omszona (Salvia nemorosa) jest jedną z moich ulubionych bylin. Pierwszą sadzonkę tej rośliny nabyłem (jak dobrze pamiętam) w 2007 roku. Od tamtej pory w okresie kwitnienia zachwyca przepiękną i bardzo wyrazistą barwą kwiatów. Poniżej zdjęcia i kilka informacji o roślinie oraz jej uprawie i pielęgnacji.

Dereń biały (Cornus alba) – cięcie derenia białego

W okresie zimy szczególnie cenimy rośliny zimozielone, rośliny o oryginalnym pokroju czy też o barwnych pędach. To dzięki nim ogród w tym smutniejszym okresie, także zachwyca i zachęca do zimowych spacerów. Szczególnie cennym krzewem jest z pewnością dereń biały o ładnie przebarwiających się  pędach.

Krokosmia ogrodowa (krokosmia, montbrecja, montbrecja ogrodowa, cynobrówka)- opis rośliny, warunki uprawy i pielęgnacja krokosmii

Minęło już z osiem, a może dziewięć lat, kiedy w moje ręce (całkiem przypadkiem) trafiły bulwocebule (łuskobulwy) krokosmii ogrodowej. Nie wiedziałem wówczas co z nich wyrośnie, a okazało się, że bardzo dekoracyjna i w mojej okolicy mało znana roślina. Obecnie wiedząc o jej wymaganiach cieszę się, że w ogóle zakwitła, a kwitnienie z każdym rokiem było coraz obfitsze. Niestety po kilku latach nadeszła mniej przyjazna zima, która prawie pozbawiła mnie tej rośliny.

Hortensje- najpopularniejsze gatunki i uprawa

Hortensje należą do najbardziej znanych i lubianych krzewów, uprawianych w naszych ogrodach. Naturalne siedliska hortensji występują w Ameryce oraz Azji, a znanych jest ponad 20 gatunków zaliczanych do rodzaju.

Wierzba japońska 'Hakuro nishiki'- Salix integra (wierzba całolistna)- wymagania, pielęgnacja, cięcie …

Wierzba całolistna zwana japońską w odmianie ‘Hakuro nishiki’ to jedna z najczęściej uprawianych wierzb w naszych ogrodach. Nie dziwię się, ponieważ jest wyjątkowo dekoracyjna, a poza tym ma tak niewielkie wymagania i zazwyczaj przy odpowiedniej pielęgnacji nie sprawia większych problemów.

Wrzosy- kilka uwag o gatunku, uprawie i pielęgnacji

Któż nie zachwyca się pięknem naturalnych wrzosowisk. Tak nieliczne w naszym krajobrazie, ale potwierdzające, że natura tworzy najpiękniejsze kompozycje, a człowiek może jedynie próbować je naśladować. Wielu z nas pewnie marzyło albo marzy o wrzosowym ogrodzie bądź namiastce takiego ogrodu. Ponieważ osobiście lubię bardzo zróżnicowane tematycznie ogrody, stworzyłem sobie niewielkie wrzosowisko.

Goździk brodaty (Dianthus barbatus)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Uprawiane w ogrodach goździki brodate, zwane także kamiennymi zazwyczaj osiągają do około 40- 50 cm wysokości. Czasem mogą być wyższe, choć coraz częściej wybieramy odmiany karłowe, których wysokość osiąga około 30 cm. Karłowe goździki nie są tak narażone na pokładanie jak odmiany wyższe, zwłaszcza w deszczowe i wietrzne dni.

Barwne krzewuszki (Weigela)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

W czerwcu możemy podziwiać piękno kwitnących krzewuszek. W moim ogrodzie rosną niemalże w każdym zakątku. Uwielbiam te krzewy za dekoracyjność, małe wymagania i bardzo obfite kwitnienie.

Dalie- uprawa i pielęgnacja

W drugiej połowie maja do gruntu wysadzam dalie, zwane georginiami. Te zróżnicowane rośliny znakomicie czują się w moim ogrodzie. Może nie stworzyłem im warunków jakie mają w Meksyku i Gwatemali- skąd pochodzą, ale nie przeszkadza im to, aby pięknie kwitnąć, każdego roku. Dodam, że nazwa dalia pochodzi od nazwiska Andreasa Dala, znanego botanika.

Laurowiśnia wschodnia (Prunus laurocerasus)- uprawia i pielęgnacja

W sierpniu ubiegłego roku minęło siedem lat jak w moim ogrodzie pojawiły się cztery laurowiśnie wschodnie. Kilkunastoletnie okazy otrzymałem w prezencie. Zadziwiły mnie rozmiarami, jednak były trochę zaniedbane i prawie „łyse”. Musiałem podjąć konkretne kroki, aby tych krzewów nie stracić.