Przejdź do głównej zawartości

Róża wielkokwiatowa- wiosenne cięcie róży wielkokwiatowej

Róże należą do najbardziej cenionych roślin ozdobnych, które zagościły w naszych ogrodach, a także na balkonach i tarasach. Nawet w kwiaciarniach nie brakuje tych pięknych kwiatów. Wyjątkowo dekoracyjne kwiatostany, doskonale prezentują się w bukietach i zależnie od barwy kwiatów, możemy wyrazić nimi nasze uczucia. Do najbardziej pożądanych róż, należą róże wielkokwiatowe. Mimo że nie należą do łatwych w uprawie i bywają kapryśne, to jednak miłośników tych roślin nie brakuje, a ilość uzyskanych odmian zadziwia.

Odpowiednie podłoże, prawidłowa pielęgnacja to podstawa, aby róże pięknie nam rosły w ogrodzie. Do najważniejszych zabiegów pielęgnacyjnych należy coroczne, silne cięcie. Zależnie od odmiany może być silniejsze bądź słabsze. Od cięcia zależy nie tylko żywotność, wygląd rośliny, ale także intensywność kwitnienia oraz wielkość kwiatów. Wiosenne cięcie róż wielkokwiatowych, jest podstawowym cięciem, od którego zależy kondycja oraz jakość letniego kwitnienia.
Do cięcia przystępujemy (na przełomie marca/kwietnia) w kwietniu (w okresie kwitnienia forsycji), kiedy to możliwość zmarznięcia pędów jest już dużo mniejsza. Termin cięcia należy dostosować do panujących warunków atmosferycznych. Wcześniej rozgarniamy kopczyki, a do cięcia przystępujemy gdy pąki są już wyraźnie nabrzmiałe. W tym okresie mamy możliwość oceny kondycji naszych roślin po okresie zimowym, a więc cięcie jest bardziej efektywne.
Cięcie przeprowadzamy w słoneczny dzień, bardzo ostrym narzędziem- sekatorem o odkażonym ostrzu. Ostry sekator nie poszarpie powierzchni cięcia, która powinna być gładka i wykonana pod skosem (skos nie może być w kierunku pąka). Pęd tniemy około pół centymetra nad pąkiem, skierowanym na zewnątrz. Jeżeli cięcie zostanie przeprowadzone zbyt blisko pąka, może dojść do jego uszkodzenia, natomiast w przypadku zbyt dużej odległości cięcia od pąka, miejsce cięcia jest bardziej narażone na porażenie chorobami. Rany o dużej powierzchni, warto zabezpieczyć maścią ogrodniczą.
Na samym początku wycinamy pędy stare, słabe, chore, uszkodzone, krzyżujące się i przemarznięte. Miejsce cięcia powinno być zdrowe, a więc zielonkawe. Na krzewie zostawmy do około 6 zdrowych pędów.
Pędy róż wielkokwiatowych tniemy na wysokości 3-8 oczek. Cięcie silne (nad 3-4 oczkiem) wykonujemy na krzewach o słabszej sile wzrostu, natomiast mniej radykalne cięcie (7-8) przeprowadzamy na krzewach starych, a także charakteryzujących się grubymi pędami i silnym wzrostem.
Przy zastosowaniu radykalnego cięcia, uzyskamy kwiaty i pędy doskonale nadające się na kwiat cięty. Przy mniej radykalnym cięciu zyskamy wcześniejsze kwitnienie oraz mniejsze kwiaty, jednak osadzone po kilka.
W zasadzie każde cięcie ma swoje zalety i wady, dlatego też na jednym krzewie możemy zastosować jedno i drugie cięcie.

O wiosennym cięciu róż rabatowych przeczytasz tutaj :)

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Szałwia omszona (Salvia nemorosa)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Szałwia omszona (Salvia nemorosa) jest jedną z moich ulubionych bylin. Pierwszą sadzonkę tej rośliny nabyłem (jak dobrze pamiętam) w 2007 roku. Od tamtej pory w okresie kwitnienia zachwyca przepiękną i bardzo wyrazistą barwą kwiatów. Poniżej zdjęcia i kilka informacji o roślinie oraz jej uprawie i pielęgnacji.

Dereń biały (Cornus alba) – cięcie derenia białego

W okresie zimy szczególnie cenimy rośliny zimozielone, rośliny o oryginalnym pokroju czy też o barwnych pędach. To dzięki nim ogród w tym smutniejszym okresie, także zachwyca i zachęca do zimowych spacerów. Szczególnie cennym krzewem jest z pewnością dereń biały o ładnie przebarwiających się  pędach.

Krokosmia ogrodowa (krokosmia, montbrecja, montbrecja ogrodowa, cynobrówka)- opis rośliny, warunki uprawy i pielęgnacja krokosmii

Minęło już z osiem, a może dziewięć lat, kiedy w moje ręce (całkiem przypadkiem) trafiły bulwocebule (łuskobulwy) krokosmii ogrodowej. Nie wiedziałem wówczas co z nich wyrośnie, a okazało się, że bardzo dekoracyjna i w mojej okolicy mało znana roślina. Obecnie wiedząc o jej wymaganiach cieszę się, że w ogóle zakwitła, a kwitnienie z każdym rokiem było coraz obfitsze. Niestety po kilku latach nadeszła mniej przyjazna zima, która prawie pozbawiła mnie tej rośliny.

Hortensje- najpopularniejsze gatunki i uprawa

Hortensje należą do najbardziej znanych i lubianych krzewów, uprawianych w naszych ogrodach. Naturalne siedliska hortensji występują w Ameryce oraz Azji, a znanych jest ponad 20 gatunków zaliczanych do rodzaju.

Wierzba japońska 'Hakuro nishiki'- Salix integra (wierzba całolistna)- wymagania, pielęgnacja, cięcie …

Wierzba całolistna zwana japońską w odmianie ‘Hakuro nishiki’ to jedna z najczęściej uprawianych wierzb w naszych ogrodach. Nie dziwię się, ponieważ jest wyjątkowo dekoracyjna, a poza tym ma tak niewielkie wymagania i zazwyczaj przy odpowiedniej pielęgnacji nie sprawia większych problemów.

Wrzosy- kilka uwag o gatunku, uprawie i pielęgnacji

Któż nie zachwyca się pięknem naturalnych wrzosowisk. Tak nieliczne w naszym krajobrazie, ale potwierdzające, że natura tworzy najpiękniejsze kompozycje, a człowiek może jedynie próbować je naśladować. Wielu z nas pewnie marzyło albo marzy o wrzosowym ogrodzie bądź namiastce takiego ogrodu. Ponieważ osobiście lubię bardzo zróżnicowane tematycznie ogrody, stworzyłem sobie niewielkie wrzosowisko.

Goździk brodaty (Dianthus barbatus)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Uprawiane w ogrodach goździki brodate, zwane także kamiennymi zazwyczaj osiągają do około 40- 50 cm wysokości. Czasem mogą być wyższe, choć coraz częściej wybieramy odmiany karłowe, których wysokość osiąga około 30 cm. Karłowe goździki nie są tak narażone na pokładanie jak odmiany wyższe, zwłaszcza w deszczowe i wietrzne dni.

Barwne krzewuszki (Weigela)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

W czerwcu możemy podziwiać piękno kwitnących krzewuszek. W moim ogrodzie rosną niemalże w każdym zakątku. Uwielbiam te krzewy za dekoracyjność, małe wymagania i bardzo obfite kwitnienie.

Dalie- uprawa i pielęgnacja

W drugiej połowie maja do gruntu wysadzam dalie, zwane georginiami. Te zróżnicowane rośliny znakomicie czują się w moim ogrodzie. Może nie stworzyłem im warunków jakie mają w Meksyku i Gwatemali- skąd pochodzą, ale nie przeszkadza im to, aby pięknie kwitnąć, każdego roku. Dodam, że nazwa dalia pochodzi od nazwiska Andreasa Dala, znanego botanika.

Laurowiśnia wschodnia (Prunus laurocerasus)- uprawia i pielęgnacja

W sierpniu ubiegłego roku minęło siedem lat jak w moim ogrodzie pojawiły się cztery laurowiśnie wschodnie. Kilkunastoletnie okazy otrzymałem w prezencie. Zadziwiły mnie rozmiarami, jednak były trochę zaniedbane i prawie „łyse”. Musiałem podjąć konkretne kroki, aby tych krzewów nie stracić.