Róża wielkokwiatowa- wiosenne cięcie róży wielkokwiatowej

Róże należą do najbardziej cenionych roślin ozdobnych, które zagościły w naszych ogrodach, a także na balkonach i tarasach. Nawet w kwiaciarniach nie brakuje tych pięknych kwiatów. Wyjątkowo dekoracyjne kwiatostany, doskonale prezentują się w bukietach i zależnie od barwy kwiatów, możemy wyrazić nimi nasze uczucia. Do najbardziej pożądanych róż, należą róże wielkokwiatowe. Mimo że nie należą do łatwych w uprawie i bywają kapryśne, to jednak miłośników tych roślin nie brakuje, a ilość uzyskanych odmian zadziwia.

Odpowiednie podłoże, prawidłowa pielęgnacja to podstawa, aby róże pięknie nam rosły w ogrodzie. Do najważniejszych zabiegów pielęgnacyjnych należy coroczne, silne cięcie. Zależnie od odmiany może być silniejsze bądź słabsze. Od cięcia zależy nie tylko żywotność, wygląd rośliny, ale także intensywność kwitnienia oraz wielkość kwiatów. Wiosenne cięcie róż wielkokwiatowych, jest podstawowym cięciem, od którego zależy kondycja oraz jakość letniego kwitnienia.
Do cięcia przystępujemy (na przełomie marca/kwietnia) w kwietniu (w okresie kwitnienia forsycji), kiedy to możliwość zmarznięcia pędów jest już dużo mniejsza. Termin cięcia należy dostosować do panujących warunków atmosferycznych. Wcześniej rozgarniamy kopczyki, a do cięcia przystępujemy gdy pąki są już wyraźnie nabrzmiałe. W tym okresie mamy możliwość oceny kondycji naszych roślin po okresie zimowym, a więc cięcie jest bardziej efektywne.
Cięcie przeprowadzamy w słoneczny dzień, bardzo ostrym narzędziem- sekatorem o odkażonym ostrzu. Ostry sekator nie poszarpie powierzchni cięcia, która powinna być gładka i wykonana pod skosem (skos nie może być w kierunku pąka). Pęd tniemy około pół centymetra nad pąkiem, skierowanym na zewnątrz. Jeżeli cięcie zostanie przeprowadzone zbyt blisko pąka, może dojść do jego uszkodzenia, natomiast w przypadku zbyt dużej odległości cięcia od pąka, miejsce cięcia jest bardziej narażone na porażenie chorobami. Rany o dużej powierzchni, warto zabezpieczyć maścią ogrodniczą.
Na samym początku wycinamy pędy stare, słabe, chore, uszkodzone, krzyżujące się i przemarznięte. Miejsce cięcia powinno być zdrowe, a więc zielonkawe. Na krzewie zostawmy do około 6 zdrowych pędów.
Pędy róż wielkokwiatowych tniemy na wysokości 3-8 oczek. Cięcie silne (nad 3-4 oczkiem) wykonujemy na krzewach o słabszej sile wzrostu, natomiast mniej radykalne cięcie (7-8) przeprowadzamy na krzewach starych, a także charakteryzujących się grubymi pędami i silnym wzrostem.
Przy zastosowaniu radykalnego cięcia, uzyskamy kwiaty i pędy doskonale nadające się na kwiat cięty. Przy mniej radykalnym cięciu zyskamy wcześniejsze kwitnienie oraz mniejsze kwiaty, jednak osadzone po kilka.
W zasadzie każde cięcie ma swoje zalety i wady, dlatego też na jednym krzewie możemy zastosować jedno i drugie cięcie.

O wiosennym cięciu róż rabatowych przeczytasz tutaj :)

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Czy hortensja ogrodowa (Hydrangea macrophylla) wymaga cięcia?

Azalie japońskie- uprawa i pielęgnacja

Rojniki (Sempervivum)- przedstawienie rodzaju, uprawa i pielęgnacja