Przejdź do głównej zawartości

Zawilec gajowy (Anemone nemorosa)- uprawa i pielęgnacja

Rozległe łany kwitnącego zawilca gajowego, to jeden z piękniejszych widoków, które możemy podziwiać przede wszystkim w lasach liściastych. W okresie wiosennym, kiedy gałęzie drzew nie są skryte w liściach, a na dno lasu dociera sporo światła, wybudza się zawilec gajowy, który w swojej liczebności, nawet przy bardzo delikatnej urodzie, z pewnością na większości z nas zrobi olbrzymie wrażenie.


W czasach beztroskiego dzieciństwa miałem okazję wędrować leśnymi dróżkami, a przy tym podziwiać zachwycające łany tych kwiatów. Do dziś pamiętam jedną z takich wypraw, kiedy trafiłem na niewielkie skupisko drzew. Porastały one bardzo nierówny teren. Całość powierzchni była skryta pod gęstym dywanem zawilca gajowego. Uroku temu miejscu dodawał niewielki strumyk. Otoczony łanem kwiatów, potęgował zachwyt tym miejscem. Mimo że miałem kilka zdjęć z tego miejsca, niestety nie mogę ich odnaleźć, a szkoda, bo były warte pokazania. 
Naturalizm m.in. takich miejsc, znalazł odzwierciedlenie w moim cienistym zakątku. Nie mogło w nim zabraknąć również zawilca gajowego (Anemone nemorosa). Na kilkunastu metrach kwadratowych, nie miałem możliwości poszaleć, tak więc nie znajdziemy w nim jednogatunkowych, rozległych łanów, a jedynie mieszankę zawilca gajowego, z ziarnopłonem wiosennym, barwinkiem, poziomką, fiołkami, zawilcem żółtym. 
Zawilec gajowy (Anemone nemorosa) jest przedstawicielem rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae). Jego kuzynostwo to przepiękne zawilce z rodzaju Anemone. Mimo delikatnej urody, zawilec gajowy zasługuje na większą uwagę. Liczne odmiany, które uzyskano w wyniku prac hodowlanych, zachęcają do jego uprawy, dając nam większe możliwości m.in. przy zagospodarowaniu zakątków skrytych pod koronami większych roślin drzewiastych.

Anemone nemorosa jest gatunkiem rodzimym, spotykanym Europie i nie tylko, choć w wielu zakątkach bywa gatunkiem zawleczonym np. w Stanach Zjednoczonych.
Gatunek osiąga niewielką wysokość (10- 20 cm) i składa się na runo leśne. Częścią podziemną rośliny jest niewielkie mięsiste, poziome kłącze, znajdujące się tuż pod powierzchnią. Rozrastający się organ podziemny, pozwala roślinie na tworzenie tak widowiskowych, rozległych łanów. Łodyga jest wiotka, liście delikatne, dłoniasto- dzielne (3- 5 listków), osadzone po trzy w okółku. Posiadają długi ogonek. Kwiatostan pojedynczy o średnicy około 2 cm, osadzony na długiej szypułce. Formy odmianowe, charakteryzują się także większym oraz pełnym kwiatostanem. Kwiaty wewnątrz białe, a na zewnątrz, mogą być mniej lub bardziej różowawe. Kwitnienie zawilca gajowego rozpoczyna się już w marciu i może trwać aż do maja. Po kwitnieniu, ukazuje się owoc składający się z wielu niełupek.
Jeżeli chcemy uprawiać zawilca w ogrodzie, powinniśmy postarać się stworzyć mu warunki zbliżone do tych występujących na naturalnych stanowiskach. Należy zauważyć, że w naturalnym środowisku zawilce występują na próchniczym, wilgotnym raczej obojętnym do lekko kwaśnego podłożu. Zawilec gajowy rosnąc pod koronami drzew, w okresie wiosennym ma szansę korzystać ze słonecznego blasku. Spokojnie może zgromadzić zapasy w kłączu, a w stanie spoczynku, skryty pod koroną drzewa, nie musi obawiać się zbytniego przesuszenia.
W ogrodzie poza gatunkiem, możemy uprawiać liczne odmiany. Wybrane z nich to m.in.:
‘Rosea’ – odmiana charakteryzująca się różowawymi kwiatami;
‘Alba Plena’- odmiana o białych i pełnych kwiatach;
‘Amelia’- oryginalna odmiana o kwiatach zielonkawo białych, raczej pełnych;
‘Green Fingers’- oryginalna odmiana o białych kwiatach z zielonym środkiem;
‘Virescens’- niezwykle oryginalna odmiana o kwiatach, przekształconych w kępkę liści.
Zawilec gajowy jest w pełni mrozoodporną rośliną ozdobną. Gatunek możemy rozmnożyć generatywnie- poprzez nasiona. Nasiona wysiewa się po zbiorze w okresie jesiennym. Zazwyczaj Anemone nemorosa rozmnażany jest wegetatywnie, poprzez podział kłączy w czasie spoczynku. Wegetatywnie rozmnażamy także jego liczne odmiany.
Zawilec gajowy najpiękniej zaprezentuje się w półcienistych zakątkach ogrodu, uzupełniony roślinami cebulowymi i nie tylko, charakterystycznymi dla wiosennego ogrodu. Wspaniale zaprezentuje się w stylistyce leśnej, a więc paprocie, barwinek, bluszcz pospolity, to dobre uzupełnienie, podkreślające klimat miejsca. W przypadku suszy w okresie kwitnienia i wzrostu, pamiętajmy o uzupełnianiu niedoborów wody. Pamiętajmy również, aby nasadzeń nie zdominowały wszędobylskie chwasty.
Kwiaty zawilca gajowego pełnię swego piękna ukazują przede wszystkim w słoneczne dni.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Dereń biały (Cornus alba) – cięcie derenia białego

W okresie zimy szczególnie cenimy rośliny zimozielone, rośliny o oryginalnym pokroju czy też o barwnych pędach. To dzięki nim ogród w tym smutniejszym okresie, także zachwyca i zachęca do zimowych spacerów. Szczególnie cennym krzewem jest z pewnością dereń biały o ładnie przebarwiających się  pędach.

Cięcie tawuły japońskiej (Spiraea japonica)- jak prawidłowo przyciąć tawułę japońską

Tawuły japońskie to jedne z najpopularniejszych krzewów ozdobnych, uprawianych w ogrodach, a także w założeniach, charakterystycznych dla zieleni miejskiej. To niezwykle konkurencyjne rośliny, a ich największe atuty to niewielkie wymagania, łatwa uprawa, a także ograniczone zabiegi pielęgnacyjne.

Pięciornik krzewiasty- cięcie

Pięciornik krzewiasty (Potentilla fruticosa) to popularny krzew ozdobny, bardzo często uprawiany w naszych ogrodach. Jego popularność wynika z niewielkich wymagań, a także mało absorbującej pielęgnacji, w której kluczowe znaczenie odgrywa coroczne cięcie rośliny.

Szałwia błyszcząca (Salvia splendens)- rozmnażanie szałwii błyszczącej

Po raz pierwszy z Salvia splendens miałem do czynienia kilka lat temu, w momencie gdy przyszło mi zagospodarować ogród przydomowy, a środki finansowe nie pozwalały na pełną aranżację roślinami wieloletnimi. Jedynym dla mnie rozwiązaniem było wykorzystanie roślin jednorocznych. Zakupiłem kilkadziesiąt torebek nasion roślin jednorocznych, z których część wykorzystałem na rozsadę, a część wysiałem wprost do gruntu.

Szałwia omszona (Salvia nemorosa)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Szałwia omszona (Salvia nemorosa) jest jedną z moich ulubionych bylin. Pierwszą sadzonkę tej rośliny nabyłem (jak dobrze pamiętam) w 2007 roku. Od tamtej pory w okresie kwitnienia zachwyca przepiękną i bardzo wyrazistą barwą kwiatów. Poniżej zdjęcia i kilka informacji o roślinie oraz jej uprawie i pielęgnacji.

Zroślicha, Syngonium- kilka uwag o rodzaju, gatunkach, uprawie i pielęgnacji

Zroślicha uprawiana była w moim rodzinnym domu i jest jedną z tych roślin od których rozpocząłem przygodę z uprawą roślin doniczkowych. Mimo że minęło już ponad 20 lat,  syngonium wciąż mi towarzyszy. Obecnie w sprzedaży dostępnych jest wiele  pięknych odmian, tak więc warto przyjrzeć się jej bliżej i zaprosić do swojego domu :)

Krokosmia ogrodowa (krokosmia, montbrecja, montbrecja ogrodowa, cynobrówka)- opis rośliny, warunki uprawy i pielęgnacja krokosmii

Minęło już z osiem, a może dziewięć lat, kiedy w moje ręce (całkiem przypadkiem) trafiły bulwocebule (łuskobulwy) krokosmii ogrodowej. Nie wiedziałem wówczas co z nich wyrośnie, a okazało się, że bardzo dekoracyjna i w mojej okolicy mało znana roślina. Obecnie wiedząc o jej wymaganiach cieszę się, że w ogóle zakwitła, a kwitnienie z każdym rokiem było coraz obfitsze. Niestety po kilku latach nadeszła mniej przyjazna zima, która prawie pozbawiła mnie tej rośliny.

Dereń biały (Cornus alba)- uprawa i pielęgnacja

Derenie to krzewy, które z chęcią sadzimy w naszych ogrodach. Na świecie występuje kilkadziesiąt zróżnicowanych gatunków tego rodzaju. Jednym z najpopularniejszych jest dereń biały Cornus alba.

Oplątwa niebieskawa, modra - Tillandsia cyanea (Rośliny w obiektywie)

Z pewnością oplątwa niebieskawa to oryginalna roślina, którą można uprawiać w domu. Ponieważ lubi wilgotne powietrze, można spróbować jej uprawy w widnej łazience. Liście wąskie, tworzące rozetę, kwiatostan z dachówkowato ułożonych przykwiatków, z pomiędzy których ukazują się niebieskie kwiaty. Po przekwitnięciu, rozeta która wydała kwiatostan zamiera, ale wytwarza odrosty, tak więc uprawa oplątwy może być kontynuowana. Roślina wymaga widnego, słonecznego pomieszczenia, a przy tym ciepłego. Można uprawiać ją w doniczce, a nawet jako epifit, a więc tak jak rośnie w swoim naturalnym środowisku.

Pielęgnacja gwiazdy betlejemskiej- jak przechować poinsecję?

Wilczomlecz piękny nazywany powszechnie gwiazdą betlejemską jest obecnie jednym z najbardziej wyrazistych, roślinnych symbolów Świąt Bożego Narodzenia. Stanowi podstawę świątecznych dekoracji w mieszkaniu. Po świętach, zazwyczaj ląduje w śmietniku :(, a przecież można spróbować ją przechować. Dajmy roślinie szansę ponownego zakwitnięcia, jest tego warta, o czym świadczą liczne zdjęcia, pięknych, rozrośniętych okazów miłośników roślin, którzy z sukcesem uprawiają gwiazdę betlejemską przez wiele lat, nie traktując jej jako rośliny sezonowej.