Przejdź do głównej zawartości

Tulipan turkiestański (Tulipa turkiestanica) - kilka uwag o gatunku, uprawie i pielęgnacji

Tulipany uprawiane w naszych ogrodach to przede wszystkim liczne mieszańce, a tylko niewielka część to tulipany botaniczne, choć należy przyznać, że coraz częściej sięgamy również po gatunki i odmiany zaliczane do tej grupy tulipanów. Do najpopularniejszych reprezentantów tej grupy zaliczymy tulipany Fostera (Tulipa fosteriana), tulipany Greiga (Tulipa greigii), tulipany Kaufmanna czy tytułowego tulipana turkiestańskiego (Tulipa turkiestanica). Oczywiście tulipany botaniczne obejmują o wiele więcej gatunków i z pewnością warte są uwzględnienia w ogrodowych nasadzeniach m.in. ze względu na mniejsze wymagania uprawowe i pielęgnacyjne. Poza tym tulipany botaniczne rozpoczynają kwitnienie już w marcu, a więc w okresie, w którym z wielką niecierpliwością wyczekuje się kolejnych, barwnych akcentów w ogrodzie. Poza tym można wykorzystać je w uprawie pojemnikowej.
Tulipa turkiestanica

Tulipany turkiestańskie podziwiałem od wielu lat, ale dopiero jesienią nabyłem cebule i posadziłem w ogrodzie. Na całe szczęście nie było żadnej „niespodzianki” i tej wiosny zakwitły. Z pewnością, nie poprzestanę na tych kilku wysadzonych cebulach i w okresie jesiennym zakupię kolejne cebule.
Szarozielone liście i gwiazdkowate kwiaty…
Tulipa turkiestanica charakteryzuje się niewielką wysokością. Osiąga niewiele ponad 20 cm, a dekoracyjność rośliny wynika przede wszystkim z niewielkich kwiatów do kilkunastu na pędzie kwiatostanowym. Częścią podziemną rośliny są niewielkie, brązowawe cebule, które wysadzamy jesienią w roku poprzedzającym kwitnienie. Są w pełni mrozoodporne.

Wiosną ukazują się długie, szarozielone, lekko pofalowane liście, osiągające do kilkunastu centymetrów długości.
Na pędzie kwiatostanowym może pojawić się do kilkunastu gwiazdkowatych kwiatów w barwie białej z żółtawym środkiem. Średnica kwiatów dochodzi tylko do około 3 cm. Mimo niewielkich kwiatów, roślina zasługuje na uwagę i warto ją sadzić w ogrodach i nie tylko.
Po przekwitnięciu tulipan turkiestański wytwarza nasiona, które mogą posłużyć do jego rozmnożenia, choć tulipany turkiestańskie rozmnaża się zazwyczaj poprzez cebulki potomne.
Podłoże
Te niewielkie tulipany nie należą do wymagających. Warto wspomnieć o tym, że ojczyste strony gatunku, występują na ziemi azjatyckiej m.in. w Turkiestanie. Najlepiej posadzić je w słonecznej części ogrodu w podłoże przepuszczalne o pH zbliżonym do obojętnego.
Uprawa i pielęgnacja
Tulipan turkiestański nie należy do roślin zajmujących w uprawie, dlatego też jest jednym z najczęściej uprawianych tulipanów botanicznych w naszych ogrodach.
Aby zapobiec drobnieniu cebul, co kilka lat należy je wykopać, posortować i ponownie posadzić w okresie jesiennym. Przed posadzeniem, cebule zaprawiamy odpowiednim środkiem. Głębokość sadzenia należy dostosować do wielkości cebul- do około 10 cm.
Podłoże można wzbogacić kompostem, który nie tylko poprawi strukturę podłoża, ale także wzbogaci je w składniki pokarmowe, niezbędne do prawidłowego rozwoju roślin.
Zastosowanie
Tulipany turkiestańskie to rośliny do ogrodu, a także pojemników. Z pewnością pięknie zaprezentują się w naturalistycznych zestawieniach z wczesnowiosennymi roślinami ozdobnymi, uprawianymi na rabatach np. z cebulicami czy też szafirkami. Ze względu na niewielką wysokość i „dziką” prezencję, świetnie zaprezentują się również w ogrodzie skalnym.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wierzba japońska 'Hakuro nishiki'- Salix integra (wierzba całolistna)- wymagania, pielęgnacja, cięcie …

Wierzba całolistna zwana japońską w odmianie ‘Hakuro nishiki’ to jedna z najczęściej uprawianych wierzb w naszych ogrodach. Nie dziwię się, ponieważ jest wyjątkowo dekoracyjna, a poza tym ma tak niewielkie wymagania i zazwyczaj przy odpowiedniej pielęgnacji nie sprawia większych problemów.

Goździk brodaty (Dianthus barbatus)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Uprawiane w ogrodach goździki brodate, zwane także kamiennymi zazwyczaj osiągają do około 40- 50 cm wysokości. Czasem mogą być wyższe, choć coraz częściej wybieramy odmiany karłowe, których wysokość osiąga około 30 cm. Karłowe goździki nie są tak narażone na pokładanie jak odmiany wyższe, zwłaszcza w deszczowe i wietrzne dni.

Szałwia omszona (Salvia nemorosa)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Szałwia omszona (Salvia nemorosa) jest jedną z moich ulubionych bylin. Pierwszą sadzonkę tej rośliny nabyłem (jak dobrze pamiętam) w 2007 roku. Od tamtej pory w okresie kwitnienia zachwyca przepiękną i bardzo wyrazistą barwą kwiatów. Poniżej zdjęcia i kilka informacji o roślinie oraz jej uprawie i pielęgnacji.

Lawenda wąskolistna- kilka uwag na temat uprawy i pielęgnacji

Lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia) w moim ogrodzie pojawiła się w 2007 roku. Zaliczana jest do rodziny jasnowatych, a jej naturalne siedliska występują w Basenie Morza Śródziemnego. 

Dereń biały (Cornus alba) – cięcie derenia białego

W okresie zimy szczególnie cenimy rośliny zimozielone, rośliny o oryginalnym pokroju czy też o barwnych pędach. To dzięki nim ogród w tym smutniejszym okresie, także zachwyca i zachęca do zimowych spacerów. Szczególnie cennym krzewem jest z pewnością dereń biały o ładnie przebarwiających się  pędach.

Czy hortensja ogrodowa (Hydrangea macrophylla) wymaga cięcia?

Hortensje ogrodowe (Hydrangea macrophylla) uprawiam od wielu lat. Posiadam około 20-30 krzewów, z czego zdecydowaną większość uzyskałem poprzez rozmnażanie wegetatywne. Obecnie mamy zimę i już zastanawiam się, jak w tym roku krzewy zniosą ten trudniejszy okres, a także wiosenne przymrozki. Mimo że ogród znajduje się na Pomorzu Zachodnim, to jednak bywają lata, że krzewy bardzo przemarzają, co przekłada się na intensywność kwitnienia.

Azalie japońskie- uprawa i pielęgnacja

W ogrodzie oprócz różaneczników posiadam kilka azali japońskich. Są to niewielkie zimozielone krzewy, które już w kwietniu zachwycają obfitym kwitnieniem. Te dalekowschodnie okazy są jednymi z najpiękniejszych krzewów jakie możemy oglądać w ogrodach. Ich piękno wynika zarówno z licznych kwiatów jak i zimozielonych liści oraz ładnego pokroju.

Szałwia błyszcząca (Salvia splendens)- rozmnażanie szałwii błyszczącej

Po raz pierwszy z Salvia splendens miałem do czynienia kilka lat temu, w momencie gdy przyszło mi zagospodarować ogród przydomowy, a środki finansowe nie pozwalały na pełną aranżację roślinami wieloletnimi. Jedynym dla mnie rozwiązaniem było wykorzystanie roślin jednorocznych. Zakupiłem kilkadziesiąt torebek nasion roślin jednorocznych, z których część wykorzystałem na rozsadę, a część wysiałem wprost do gruntu.

Parzydło leśne (Aruncus dioicus, syn. Aruncus sylvestris)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Parzydło leśne pamiętam doskonale z okresu mojego dzieciństwa. Rosło w rodzinnym, typowo wiejskim ogrodzie. Było pięknie rozrośnięte, wysokie, tak jak inne parzydła rosnące w okolicznych, również wiejskich ogrodach.

Lawenda francuska - kilka uwag o uprawie i pielęgnacji

Lawenda francuska charakteryzuje się bardzo ciekawym kwiatostanem, składającym się z kwiatów płodnych i bezpłodnych oraz większych podsadek. Najczęstsza barwa kwiatów to fiolet, ale można spotkać lawendę francuską także w barwie niebieskiej oraz białej. Kwitnie około maja i czerwca, i może powtórzyć kwitnienie. Ta zimozielona krzewinka należąca do rodziny jasnotowatych w sprzyjających warunkach może osiągnąć około jednego metra wysokości choć nie w naszym, dużo chłodniejszym klimacie. Tak jak przystało na lawendę, posiada bardzo aromatyczne, szarozielone ulistnienie, które z pewnością odstraszy mole w szafie.