Przejdź do głównej zawartości

Starzec popielny (Mrozy) - Senecio cineraria, Jacobaea maritima (Rośliny w obiektywie)

Starzec popielny po raz pierwszy trafił do mnie wiele lat temu. Zakupiony w formie nasion, miło mnie zaskoczył, tym bardziej, że w pierwszym roku dobrze przezimował i w kolejne lato, ukazał słoneczne kwiaty. Zazwyczaj traktowany jest jako roślina jednoroczna, ale w łagodniejsze zimy może przezimować. Oczywiście w uprawie pojemnikowej, można roślinę przezimować w chłodniejszym pomieszczeniu, dodatkowo roślina mateczna może nam dostarczyć sadzonek wierzchołkowych, dzięki którym możemy rozmnożyć roślinę. 
Mrozy to jak dla mnie ciekawa roślina ozdobna, którą ceni się, przede wszystkim za ładną kolorystykę. Pierzaste liście, jak i cała roślina pokryte są gęstym kutnerem i to one stanowią podstawę dekoracyjności tej rośliny. Żółte kwiaty ukazują się latem, w drugim roku uprawy i mimo tego, że same w sobie są dość ładne, to jednak  jak dla mnie zbędne, tym bardziej, że kwitnąca roślina jest dość wysoka i w przypadku deszczowej pogody, pędy z kwiatostanami się pokładają. 
Starzec popielny uzyskujemy z nasion, które możemy wysiać bądź też kupić gotową rozsadę. Wysiew nasion nie jest kłopotliwy, ładnie wschodzą. Wysiewamy je w marcu, kwietniu pod osłonami, a uzyskane sadzonki wysadzamy w drugiej połowie maja. Warto młode rośliny uszczykiwać, aby ładnie się krzewiły. 
W zieleni miejskiej często widzę kwietne dywany, w których wykorzystuje się także starca popielnego łącząc go m.in z szałwią błyszczącą. Mrozy sprawdzą się na rabatach, doskonałe są jako rośliny obwódkowe, ładnie zaprezentują się także na balkonie i tarasie. 
Naturalne stanowiska starca popielnego występują w basenie Morza Śródziemnego, choć rozprzestrzenił się także w innych regionach, charakteryzujących się cieplejszym klimatem. W swoich ojczystych stronach jest wieloletnim podkrzewem. Chcąc posiadać ładnie wybarwione rośliny, mrozy sadzimy na stanowisku słonecznym. Nie ma większych wymaganiach odnośnie podłoża. 
Senecio cineraria

Senecio cineraria

Senecio cineraria

Senecio cineraria

Senecio cineraria

Senecio cineraria

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wierzba japońska 'Hakuro nishiki'- Salix integra (wierzba całolistna)- wymagania, pielęgnacja, cięcie …

Wierzba całolistna zwana japońską w odmianie ‘Hakuro nishiki’ to jedna z najczęściej uprawianych wierzb w naszych ogrodach. Nie dziwię się, ponieważ jest wyjątkowo dekoracyjna, a poza tym ma tak niewielkie wymagania i zazwyczaj przy odpowiedniej pielęgnacji nie sprawia większych problemów.

Goździk brodaty (Dianthus barbatus)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Uprawiane w ogrodach goździki brodate, zwane także kamiennymi zazwyczaj osiągają do około 40- 50 cm wysokości. Czasem mogą być wyższe, choć coraz częściej wybieramy odmiany karłowe, których wysokość osiąga około 30 cm. Karłowe goździki nie są tak narażone na pokładanie jak odmiany wyższe, zwłaszcza w deszczowe i wietrzne dni.

Szałwia omszona (Salvia nemorosa)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Szałwia omszona (Salvia nemorosa) jest jedną z moich ulubionych bylin. Pierwszą sadzonkę tej rośliny nabyłem (jak dobrze pamiętam) w 2007 roku. Od tamtej pory w okresie kwitnienia zachwyca przepiękną i bardzo wyrazistą barwą kwiatów. Poniżej zdjęcia i kilka informacji o roślinie oraz jej uprawie i pielęgnacji.

Lawenda wąskolistna- kilka uwag na temat uprawy i pielęgnacji

Lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia) w moim ogrodzie pojawiła się w 2007 roku. Zaliczana jest do rodziny jasnowatych, a jej naturalne siedliska występują w Basenie Morza Śródziemnego. 

Dereń biały (Cornus alba) – cięcie derenia białego

W okresie zimy szczególnie cenimy rośliny zimozielone, rośliny o oryginalnym pokroju czy też o barwnych pędach. To dzięki nim ogród w tym smutniejszym okresie, także zachwyca i zachęca do zimowych spacerów. Szczególnie cennym krzewem jest z pewnością dereń biały o ładnie przebarwiających się  pędach.

Czy hortensja ogrodowa (Hydrangea macrophylla) wymaga cięcia?

Hortensje ogrodowe (Hydrangea macrophylla) uprawiam od wielu lat. Posiadam około 20-30 krzewów, z czego zdecydowaną większość uzyskałem poprzez rozmnażanie wegetatywne. Obecnie mamy zimę i już zastanawiam się, jak w tym roku krzewy zniosą ten trudniejszy okres, a także wiosenne przymrozki. Mimo że ogród znajduje się na Pomorzu Zachodnim, to jednak bywają lata, że krzewy bardzo przemarzają, co przekłada się na intensywność kwitnienia.

Azalie japońskie- uprawa i pielęgnacja

W ogrodzie oprócz różaneczników posiadam kilka azali japońskich. Są to niewielkie zimozielone krzewy, które już w kwietniu zachwycają obfitym kwitnieniem. Te dalekowschodnie okazy są jednymi z najpiękniejszych krzewów jakie możemy oglądać w ogrodach. Ich piękno wynika zarówno z licznych kwiatów jak i zimozielonych liści oraz ładnego pokroju.

Szałwia błyszcząca (Salvia splendens)- rozmnażanie szałwii błyszczącej

Po raz pierwszy z Salvia splendens miałem do czynienia kilka lat temu, w momencie gdy przyszło mi zagospodarować ogród przydomowy, a środki finansowe nie pozwalały na pełną aranżację roślinami wieloletnimi. Jedynym dla mnie rozwiązaniem było wykorzystanie roślin jednorocznych. Zakupiłem kilkadziesiąt torebek nasion roślin jednorocznych, z których część wykorzystałem na rozsadę, a część wysiałem wprost do gruntu.

Lawenda francuska - kilka uwag o uprawie i pielęgnacji

Lawenda francuska charakteryzuje się bardzo ciekawym kwiatostanem, składającym się z kwiatów płodnych i bezpłodnych oraz większych podsadek. Najczęstsza barwa kwiatów to fiolet, ale można spotkać lawendę francuską także w barwie niebieskiej oraz białej. Kwitnie około maja i czerwca, i może powtórzyć kwitnienie. Ta zimozielona krzewinka należąca do rodziny jasnotowatych w sprzyjających warunkach może osiągnąć około jednego metra wysokości choć nie w naszym, dużo chłodniejszym klimacie. Tak jak przystało na lawendę, posiada bardzo aromatyczne, szarozielone ulistnienie, które z pewnością odstraszy mole w szafie.

Parzydło leśne (Aruncus dioicus, syn. Aruncus sylvestris)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Parzydło leśne pamiętam doskonale z okresu mojego dzieciństwa. Rosło w rodzinnym, typowo wiejskim ogrodzie. Było pięknie rozrośnięte, wysokie, tak jak inne parzydła rosnące w okolicznych, również wiejskich ogrodach.