Przejdź do głównej zawartości

Tawuła van Houtte’a (Spiraea x vanhouttei)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Jakiś czas temu napisałem kilka słów o tawule japońskiej (Spiraea), a dziś postanowiłem wspomnieć o tawule van Houtte’a. Jest to jedna z moich ulubionych tawuł, choć muszę przyznać, że początkowo nie zwracałem na nią większej uwagi. Gdy około 10 lat temu, trafiła do mnie, została posadzona poza ogrodem. Zapewne uznałem wówczas, że nie jest na tyle dekoracyjna, aby mogła wzbogacić ogrodowe nasadzenia. Jednak po kilku latach spojrzałem na nią zupełnie inaczej i przesadziłem do ogrodu. Od tamtej pory tawuła van Houtte’a w okresie kwitnienia niesamowicie mnie raduje. Zacząłem ją dostrzegać w zieleni miejskiej i nie mogę się nadziwić obfitości jej kwitnienia.
Tawuła van Houtte’a
Rodzina 
Tawuła van Houtte’a jest mieszańcem (S. cantoniensis, S. trilobata) uzyskanym w drugiej połowie XIX w. Należy do rodziny Rosaceae, a rodzaj Spiraea, obejmuje kilkadziesiąt gatunków. Do najpopularniejszych należy tytułowa tawuła, a także tawuła japońska, tawuła wczesna czy też tawuła szara. 
Wygląd 
Spiraea vanhouttei jest wyższa od tawuły japońskiej i może osiągnąć do około 2- 2,5 m wysokości i podobną szerokość. To spory krzew, dlatego też, aby w pełni ukazać piękno tawuły van Houtte’a, należy zapewnić jej trochę przestrzeni. Jej pędy są wiotkie, brązowawe i łukowato wygięte. Blaszka liściowa z zewnętrznej strony zielona, a od spodu sinozielona, delikatnie klapowana i piłkowana. Liście ładnie przebarwiają się w okresie jesieni w odcieniach barwy żółtej, czerwonej i pomarańczowej. Późną wiosną tawuła obficie kwitnie, a kwiaty tworzą baldachogrona. 
Wybrane odmiany:
Jak dla mnie najładniej prezentuje się gatunek. W sprzedaży są dostępne także odmiany tawuły van Houtte’a
- ‘Pink Ice’- odmiana niższa, zazwyczaj nie przekraczająca 1,5 m wysokości, charakterystyczna ze względu na pstre liście. W jej uprawie należy uważać na zjawisko rewersji. 
- ‘Gold Fountain’- odmiana charakterystyczna ze względu na złocistożółte liście. 
Okres kwitnienia 
Późna wiosna (maj- czerwiec). 
Tawuła van Houtte’a

Tawuła van Houtte’a

Tawuła van Houtte’a
Warunki uprawy 
Spiraea x vanhouttei jest krzewem, który poradzi sobie na większości gleb. Jest bardzo tolerancyjna i w zasadzie nie powinno być problemów z jej uprawą. Najlepiej zapewnić jej podłoże żyzne, umiarkowanie wilgotne i stanowisko słoneczne do lekko półcienistego.
Tawuła van Houtte’a
Pielęgnacja
Pielęgnacja tej tawuły nie jest zajmująca. Krzew jest w pełni mrozoodporny, dobrze radzący sobie także w warunkach miejskich. Poradzi sobie z zanieczyszczeniami, pyłami, a także całkiem dobrze z suszą. Po posadzeniu konieczne będzie podlewanie, póki krzew w pełni się nie ukorzeni. Jeżeli chodzi o nawożenie, to jak zwykle będę proponował kompost. Naturalny, w pełni bezpieczny nawóz, który sami możemy sobie przygotować. Krzew przycinamy po kwitnieniu, ale nie przesadzajmy, bo szkoda byłoby utracić naturalny pokrój krzewu. Na pewno należy wyciąć pędy uszkodzone, suche czy też stare. Stare pędy wycinamy u nasady. Resztę pędów można skrócić o jedną trzecią.
Rozmnażanie
Krzew można rozmnożyć wegetatywnie poprzez sadzonki zdrewniałe i zielne.Tawuła van Houtte’a Zastosowanie
Można ją sadzić pojedynczo bądź w grupie krzewów np. z lilakami, krzewuszkami, żylistkami. Ładnie zaprezentuje się w formie nieformowanego żywopłotu, szpaleru. Ponieważ nie boi się cięcia, można ją wykorzystać także na żywopłot formowany, choć ja wolę ją w formie niestrzyżonej. Poza tym tak duże krzewy stanowią schronienie dla ptaków, których nie powinno zabraknąć w naszych zielonych oazach.
Tawuła van Houtte’a

Komentarze

  1. Mam jedną. Wypróbowałam, że daje radę w naszym ogrodzie i tak mi się podoba, jak kwitnie, że będzie ich więcej. Pozdrawiam::):):):)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mnie się marzył nieformowany żywopłot z tej tawuły. Widziałem kiedyś taki żywopłot w okresie kwitnienia. Po prostu bajka :) Pozdrawiam serdecznie :)

      Usuń
  2. Całkowicie się zgadzam, to fantastyczna roślina i do tego mało wymagająca. Ja swoje podcinam systematycznie od dołu dzięki czemu mają pokrój fontannowy. Już niedługo czeka nas prawdziwy spektakl z ich udziałem.
    Serdecznie pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Już nie mogę doczekać się ich kwitnienia. A do Ciebie z pewnością wpadnę zobaczyć, jak się one prezentują, choć już teraz wiem, że fantastycznie. Fontannowy pokrój i obfitość kwitnienia to przecież idealne połączenie! Pozdrawiam ciepło G.

      Usuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za odwiedziny! Jeżeli zechcesz zostawić komentarz, będę Tobie bardzo wdzięczny. Serdecznie pozdrawiam :)

Popularne posty z tego bloga

Szałwia omszona (Salvia nemorosa)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Szałwia omszona (Salvia nemorosa) jest jedną z moich ulubionych bylin. Pierwszą sadzonkę tej rośliny nabyłem (jak dobrze pamiętam) w 2007 roku. Od tamtej pory w okresie kwitnienia zachwyca przepiękną i bardzo wyrazistą barwą kwiatów. Poniżej zdjęcia i kilka informacji o roślinie oraz jej uprawie i pielęgnacji.

Dereń biały (Cornus alba) – cięcie derenia białego

W okresie zimy szczególnie cenimy rośliny zimozielone, rośliny o oryginalnym pokroju czy też o barwnych pędach. To dzięki nim ogród w tym smutniejszym okresie, także zachwyca i zachęca do zimowych spacerów. Szczególnie cennym krzewem jest z pewnością dereń biały o ładnie przebarwiających się  pędach.

Krokosmia ogrodowa (krokosmia, montbrecja, montbrecja ogrodowa, cynobrówka)- opis rośliny, warunki uprawy i pielęgnacja krokosmii

Minęło już z osiem, a może dziewięć lat, kiedy w moje ręce (całkiem przypadkiem) trafiły bulwocebule (łuskobulwy) krokosmii ogrodowej. Nie wiedziałem wówczas co z nich wyrośnie, a okazało się, że bardzo dekoracyjna i w mojej okolicy mało znana roślina. Obecnie wiedząc o jej wymaganiach cieszę się, że w ogóle zakwitła, a kwitnienie z każdym rokiem było coraz obfitsze. Niestety po kilku latach nadeszła mniej przyjazna zima, która prawie pozbawiła mnie tej rośliny.

Wierzba japońska 'Hakuro nishiki'- Salix integra (wierzba całolistna)- wymagania, pielęgnacja, cięcie …

Wierzba całolistna zwana japońską w odmianie ‘Hakuro nishiki’ to jedna z najczęściej uprawianych wierzb w naszych ogrodach. Nie dziwię się, ponieważ jest wyjątkowo dekoracyjna, a poza tym ma tak niewielkie wymagania i zazwyczaj przy odpowiedniej pielęgnacji nie sprawia większych problemów.

Hortensje- najpopularniejsze gatunki i uprawa

Hortensje należą do najbardziej znanych i lubianych krzewów, uprawianych w naszych ogrodach. Naturalne siedliska hortensji występują w Ameryce oraz Azji, a znanych jest ponad 20 gatunków zaliczanych do rodzaju.

Goździk brodaty (Dianthus barbatus)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Uprawiane w ogrodach goździki brodate, zwane także kamiennymi zazwyczaj osiągają do około 40- 50 cm wysokości. Czasem mogą być wyższe, choć coraz częściej wybieramy odmiany karłowe, których wysokość osiąga około 30 cm. Karłowe goździki nie są tak narażone na pokładanie jak odmiany wyższe, zwłaszcza w deszczowe i wietrzne dni.

Dalie- uprawa i pielęgnacja

W drugiej połowie maja do gruntu wysadzam dalie, zwane georginiami. Te zróżnicowane rośliny znakomicie czują się w moim ogrodzie. Może nie stworzyłem im warunków jakie mają w Meksyku i Gwatemali- skąd pochodzą, ale nie przeszkadza im to, aby pięknie kwitnąć, każdego roku. Dodam, że nazwa dalia pochodzi od nazwiska Andreasa Dala, znanego botanika.

Barwne krzewuszki (Weigela)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

W czerwcu możemy podziwiać piękno kwitnących krzewuszek. W moim ogrodzie rosną niemalże w każdym zakątku. Uwielbiam te krzewy za dekoracyjność, małe wymagania i bardzo obfite kwitnienie.

Laurowiśnia wschodnia (Prunus laurocerasus)- uprawia i pielęgnacja

W sierpniu ubiegłego roku minęło siedem lat jak w moim ogrodzie pojawiły się cztery laurowiśnie wschodnie. Kilkunastoletnie okazy otrzymałem w prezencie. Zadziwiły mnie rozmiarami, jednak były trochę zaniedbane i prawie „łyse”. Musiałem podjąć konkretne kroki, aby tych krzewów nie stracić.

Sumak octowiec, sumak odurzający (Rhus typhina)- uprawa i pielęgnacja

Ogniste barwy w ogrodach, parkach, lasach to wizytówka jesieni, a więc pory roku, w której rośliny szykują się do zimy, a więc okresy spoczynku. Z pewnością dekoracyjność roślin w tym okresie jest bardzo zróżnicowana, zależna również od intensywności przebarwień na liściach. Wśród drzew i krzewów wyróżnimy wiele pięknie przebarwiających się gatunków, jednak w tym wpisie skupię się na "ognistym" sumaku.