Przejdź do głównej zawartości

Żagwin, Obrecja (Aubrieta)- uprawa i pielęgnacja

Żagwin to jedna z najpopularniejszych bylin, uprawianych w ogrodach przydomowych. Wykorzystywana jest do obsadzania skalniaków, szczelin w kamiennych ścieżkach. Pięknie zaprezentuje się na skarpie, a także na obrzeżach rozległej rabaty czy też bardziej ograniczonej pod względem powierzchni.

W sprzedaży dostępny jest zazwyczaj żagwin ogrodowy (Aubrieta x cultorum), będący mieszańcem Aubrieta deltoidea- żagwin zwyczajny z innymi gatunkami rodzaju Aubrieta. Dzikie stanowiska Aubrieta występują na Bałkanach, a także w Azji Mniejszej. Żagwin zaliczany jest do rodziny Brassicaceae (Kapustowate). W sprzedaży można nabyć liczne odmiany zazwyczaj o zmiennej barwie kwiatów. Dostępne są także odmiany o liściach z jasnym obrzeżem, a także białych kwiatach.

Budowa
Żagwin to niskie „poduchy”, które w okresie wiosennym obsypane są mnóstwem wyrazistych kwiatów. Obfite kwitnienie, to jedna z podstawowych zalet, która decyduje o popularności tej rośliny w naszych ogrodach.

Kobiercowy żagwin osiąga do około 10 cm wysokości, a jego kwitnienie rozpoczyna się już w kwietniu i trwa nawet do czerwca. Liście szarozielone, drobne, delikatnie owłosione, osadzone na płożących się pędach. Kwiaty czteropłatkowe, zazwyczaj w odcieniach różu oraz fioletu. Liczne odmiany dostępne są w bardziej rozległej palecie barw. 

Warto podkreślić, że żagwin należy do roślin częściowo zimozielonych, dlatego też po letnim przycięciu, warto na okres zimy delikatnie nakryć roślinę gałązkami świerkowymi. Roślina mrozoodporna.

Za co cenimy żagwin ?
Roślinę cenimy za łatwość uprawy, a także piękne i widowiskowe kwitnienie w okresie wiosennym. To wyrazista piękność, której nie powinno zabraknąć w wiosennym ogrodzie.

Ścięcie rośliny po kwitnieniu, pozwoli nam na cieszenie się dekoracyjnością rośliny także w późniejszym okresie. W okresie późno letnim a także jesiennym, roślina może powtórzyć kwitnienie, choć nie będzie już ono tak intensywne jak wiosną.

Żagwin należy do roślin miododajnych.

Najciekawsze odmiany

Wybrane odmiany to m.in.

‘Variegata’ – ciekawa odmiana ż. ogrodowego o kremowo obrzeżonych liściach. 


‘Hendersonii’- ładna odmiana ż. ogrodowego o kwiatach zachwycających jaśniejszym fioletem.
‘Royal Red’- odmiana ż. ogrodowego fioletowo-czerwonych kwiatach.
‘Double Rose’- odmiana o jasno różowych, a zarazem pełniejszych kwiatach.
‘Royal Blue’- odmiana o niebieskawych kwiatach.
‘Purity’- odmiana o białych kwiatach.

Wymagania i pielęgnacja
Aubrieta pochodzi z ciepłych regionów, dlatego też postarajmy się zapewnić roślinie ciepłe, słoneczne do półcienistego stanowisko, osłonięte przed mroźnymi wiatrami. Zasadowe podłoże powinno być dość żyzne, umiarkowanie wilgotne, a bez wątpienia przepuszczalne. Na takim stanowisku, rośliny utworzą zwarte, a zarazem barwne kobierce.

W razie potrzeby roślinę podlewamy, a także pamiętamy o jesiennym wzbogaceniu podłoża dobrze przerobionym kompostem.

Roślina mało wymagająca, co kilka lat (około trzech) wymagająca odmłodzenia, które możemy połączyć z rozmnożeniem rośliny.

Rozmnażanie
Bylinę możemy rozmnożyć m.in. poprzez podział po kwitnieniu, a także ukorzenianie pędów, które po kwitnieniu przysypujemy próchniczym, przepuszczalnym podłożem. Staramy się utrzymać stałą jego wilgotność. W okresie jesiennym odcinamy ukorzenione pędy i sadzimy do doniczek. Doniczki przenosimy do inspektu, gdzie przy naszej pielęgnacji zostaną do następnego roku, w którym zostaną wysadzone na miejsce stałe. Chcąc rozmnożyć żagwin poprzez sadzonki, możemy je pozyskać jesienią. Sadzonkujemy w doniczkach i również przechowujemy w inspekcie, póki się dobrze nie ukorzenią i rozbudują.
W sprzedaży dostępne są również nasiona byliny. Warto skorzystać z takiej formy rozmnażania. Dzięki niej, w krótkim czasie uzyskamy dużą ilość sadzonek. Nasiona można wysiać już wczesną wiosną pod osłonami. Nasiona są drobne i nie wymagają przykrycia podłożem.


Więcej zdjęć znajdziesz tutaj.

Komentarze

  1. Lubię je i mam w ogródku :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Żagwin jest tak wyrazisty w okresie kwitnienia, że bez wątpienia warto go uprawiać w ogrodzie. Już niedługo wiosna, więc znów będzie nas zachwycał :) Pozdrawiam serdecznie :)

      Usuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za odwiedziny! Jeżeli zechcesz zostawić komentarz, będę Tobie bardzo wdzięczny. Serdecznie pozdrawiam :)

Popularne posty z tego bloga

Wierzba japońska 'Hakuro nishiki'- Salix integra (wierzba całolistna)- wymagania, pielęgnacja, cięcie …

Wierzba całolistna zwana japońską w odmianie ‘Hakuro nishiki’ to jedna z najczęściej uprawianych wierzb w naszych ogrodach. Nie dziwię się, ponieważ jest wyjątkowo dekoracyjna, a poza tym ma tak niewielkie wymagania i zazwyczaj przy odpowiedniej pielęgnacji nie sprawia większych problemów.

Goździk brodaty (Dianthus barbatus)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Uprawiane w ogrodach goździki brodate, zwane także kamiennymi zazwyczaj osiągają do około 40- 50 cm wysokości. Czasem mogą być wyższe, choć coraz częściej wybieramy odmiany karłowe, których wysokość osiąga około 30 cm. Karłowe goździki nie są tak narażone na pokładanie jak odmiany wyższe, zwłaszcza w deszczowe i wietrzne dni.

Szałwia omszona (Salvia nemorosa)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Szałwia omszona (Salvia nemorosa) jest jedną z moich ulubionych bylin. Pierwszą sadzonkę tej rośliny nabyłem (jak dobrze pamiętam) w 2007 roku. Od tamtej pory w okresie kwitnienia zachwyca przepiękną i bardzo wyrazistą barwą kwiatów. Poniżej zdjęcia i kilka informacji o roślinie oraz jej uprawie i pielęgnacji.

Lawenda wąskolistna- kilka uwag na temat uprawy i pielęgnacji

Lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia) w moim ogrodzie pojawiła się w 2007 roku. Zaliczana jest do rodziny jasnowatych, a jej naturalne siedliska występują w Basenie Morza Śródziemnego. 

Marzec w ogrodzie

Gdy pogoda pozwoli marzec staje się najbardziej pracowitym okresem dla posiadaczy ogrodów ozdobnych oraz warzywnych. W tym czasie, należy przygotować ogród, a przede wszystkim rośliny do kolejnego okresu wegetacyjnego.

Dereń biały (Cornus alba) – cięcie derenia białego

W okresie zimy szczególnie cenimy rośliny zimozielone, rośliny o oryginalnym pokroju czy też o barwnych pędach. To dzięki nim ogród w tym smutniejszym okresie, także zachwyca i zachęca do zimowych spacerów. Szczególnie cennym krzewem jest z pewnością dereń biały o ładnie przebarwiających się  pędach.

Lawenda francuska - kilka uwag o uprawie i pielęgnacji

Lawenda francuska charakteryzuje się bardzo ciekawym kwiatostanem, składającym się z kwiatów płodnych i bezpłodnych oraz większych podsadek. Najczęstsza barwa kwiatów to fiolet, ale można spotkać lawendę francuską także w barwie niebieskiej oraz białej. Kwitnie około maja i czerwca, i może powtórzyć kwitnienie. Ta zimozielona krzewinka należąca do rodziny jasnotowatych w sprzyjających warunkach może osiągnąć około jednego metra wysokości choć nie w naszym, dużo chłodniejszym klimacie. Tak jak przystało na lawendę, posiada bardzo aromatyczne, szarozielone ulistnienie, które z pewnością odstraszy mole w szafie.

Czy hortensja ogrodowa (Hydrangea macrophylla) wymaga cięcia?

Hortensje ogrodowe (Hydrangea macrophylla) uprawiam od wielu lat. Posiadam około 20-30 krzewów, z czego zdecydowaną większość uzyskałem poprzez rozmnażanie wegetatywne. Obecnie mamy zimę i już zastanawiam się, jak w tym roku krzewy zniosą ten trudniejszy okres, a także wiosenne przymrozki. Mimo że ogród znajduje się na Pomorzu Zachodnim, to jednak bywają lata, że krzewy bardzo przemarzają, co przekłada się na intensywność kwitnienia.

Azalie japońskie- uprawa i pielęgnacja

W ogrodzie oprócz różaneczników posiadam kilka azali japońskich. Są to niewielkie zimozielone krzewy, które już w kwietniu zachwycają obfitym kwitnieniem. Te dalekowschodnie okazy są jednymi z najpiękniejszych krzewów jakie możemy oglądać w ogrodach. Ich piękno wynika zarówno z licznych kwiatów jak i zimozielonych liści oraz ładnego pokroju.

Parzydło leśne (Aruncus dioicus, syn. Aruncus sylvestris)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Parzydło leśne pamiętam doskonale z okresu mojego dzieciństwa. Rosło w rodzinnym, typowo wiejskim ogrodzie. Było pięknie rozrośnięte, wysokie, tak jak inne parzydła rosnące w okolicznych, również wiejskich ogrodach.