Przejdź do głównej zawartości

Brunera wielkolistna (Brunnera macrophylla ang. Siberian bugloss)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Lubicie półcieniste zakątki w ogrodzie, bo ja bardzo. Leśne klimaty są mi bardzo bliskie i zawsze cieszą mnie ogrody, w których poza słoneczną częścią, można znaleźć zakątki, w których pierwsze skrzypce grają rośliny typowe dla stanowisk półcienistych np. zjawiskowe paprocie, hosty czy też tytułowa brunera wielkolistna. Ta długowieczna bylina, dostępna jest w wielu odmianach, cenionych przede wszystkim za dekoracyjne liście.
Brunnera macrophylla
Rodzina
Brunnera macrophylla zaliczana jest do rodziny ogórecznikowatych (Boraginaceae), a więc tej samej rodziny co popularna ułudka wiosenna, ogórecznik lekarski, niezapominajka, farbownik czy też żywokost lekarski. Przyglądając się wspomnianym roślinom zauważymy, że pokryte są włoskami, co jest jedną z cech charakterystycznych dla tej rodziny roślin.
Wygląd
Brunera jest byliną charakteryzującą się dużymi liśćmi, osadzonymi na ogonkach. Długość liści może dochodzić nawet do 20 cm przy nieco mniejszej szerokości. Kształt liści jest sercowaty, a barwa zielona. Liczne odmiany charakteryzują się srebrzystymi, kremowymi czy też żółtymi przebarwieniami na liściach. Kwiaty brunery są niebieskie, jak kwiaty niezapominajki i zebrane są w rozpierzchłe kwiatostany, wystające ponad kępę liści. Wysokość kępiastej byliny może dochodzić do około 50 cm oraz nieco większej szerokości. 

Brunnera macrophylla

 Brunnera macrophylla

Wybrane odmiany: 
- ‘Variegata’- odmiana z jasnym (białokermowym), nieregularnym obrzeżem
- ‘Diane’s Gold’- niska odmiana o żółtozielonych liściach
- ‘Alba’- odmiana o zielonych liściach i białych kwiatach
-‘Hadspen Cream’ – odmiana wrażliwsza na przemarzanie, która zachwyca ładnym, kremowym do bardziej żółtego obrzeżem liści
- ‘Jack Frost’- odmiana o srebrzystych liściach z zielonym unerwieniem i brzegami
Okres kwitnienia 
Brunnera to bylina wiosny, której kwiaty mogą ukazywać się już pod koniec kwietnia i w maju. Ścięcie kwiatów zaraz po przekwitnięciu, może sprawić, że bylina zakwitnie nam jeszcze raz jesienią, ale dużo skromniej. 
Warunki uprawy
Pochodząca z Kaukazu brunera preferuje stanowiska półcieniste, zaciszne, a podłoże próchnicze, żyzne, przepuszczalne i umiarkowanie wilgotne. Posadzona na stanowisku bardziej nasłonecznionym będzie wymagać zapewnienia stałej, umiarkowanej wilgotności podłoża. Odczyn podłoża od kwaśnego do obojętnego. Unikamy stanowisk silnie nasłonecznionych, mocno zacienionych, a także zbyt mokrych, ponieważ mimo że brunera nie przepada za suchym podłożem, to jednak nie znosi także stagnującej wodny, która doprowadza do podgniwania korzeni. Stagnująca woda jest bardzo niebezpieczna zwłaszcza zimą, kiedy to możemy stracić nasze rośliny mimo że są odporne na mróz, zwłaszcza gatunek. Odmiany charakteryzują się zróżnicowaną mrozoodpornością, ale można przyjąć, że dobrze zimują. Młode okazy można okryć w razie potrzeby. 
Pielęgnacja 
Pielęgnacja rośliny nie jest zajmująca. Sadząc ją w podłoże wzbogacone kompostem, zyskamy wystarczającą dawkę nawozu organicznego, a także poprawimy strukturę gleby, która lepiej będzie absorbować i utrzymywać wilgotność, a przy tym będzie przepuszczalna. Ściółkując rośliny można ograniczyć parowanie wody z podłoża, a tym samym, chronić brunerę przed przesuszeniem. 
Nawożenie najlepiej nawozem organicznym, podlewanie w razie potrzeby, usuwanie chwastów, to podstawowe zabiegi pielęgnacyjne. Liście zostawiamy na zimę u usuwamy wiosną. Pozostawione, będą chroniły bylinę przed mrozem. 
Rozmnażanie 
Brunerę najłatwiej rozmnożyć poprzez podział, po kwitnieniu bądź też poprzez sadzonki korzeniowe, pobrane wczesną wiosną, zanim roślina rozpocznie wegetację. Możliwy jest także wysiew nasion, ale gatunku, odmiany nie koniecznie powtórzą cechy rośliny matecznej. U siebie rozmnażałem ją poprzez podział. 
Zastosowanie
Leśne ogrody, zakątki skryte przed pełnym nasłonecznieniem, zacienione ogrody skalne, to idealne miejsca dla brunery wielkolistnej. Świetnie zaprezentuje się w pobliżu drzew i krzewów, a także innych bylin cienia, traw i paproci oraz na brzegu oczka wodnego. 
Brunnera macrophylla
Więcej zdjęć brunery wielkolistnej znajdziesz tutaj

Komentarze

  1. Jak ja lubię rośliny cienia. Niestety w naszym ogrodzie jest tak mało cienistych zakątków. Brunery mam
    już kwitną. Pozdrawiam:):):)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To pięknie, że już kwitną. Muszę zajrzeć do Ciebie, może zamieściłaś zdjęcia :) Pozdrawiam serdecznie G.

      Usuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za odwiedziny! Jeżeli zechcesz zostawić komentarz, będę Tobie bardzo wdzięczny. Serdecznie pozdrawiam :)

Popularne posty z tego bloga

Szałwia omszona (Salvia nemorosa)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Szałwia omszona (Salvia nemorosa) jest jedną z moich ulubionych bylin. Pierwszą sadzonkę tej rośliny nabyłem (jak dobrze pamiętam) w 2007 roku. Od tamtej pory w okresie kwitnienia zachwyca przepiękną i bardzo wyrazistą barwą kwiatów. Poniżej zdjęcia i kilka informacji o roślinie oraz jej uprawie i pielęgnacji.

Dereń biały (Cornus alba) – cięcie derenia białego

W okresie zimy szczególnie cenimy rośliny zimozielone, rośliny o oryginalnym pokroju czy też o barwnych pędach. To dzięki nim ogród w tym smutniejszym okresie, także zachwyca i zachęca do zimowych spacerów. Szczególnie cennym krzewem jest z pewnością dereń biały o ładnie przebarwiających się  pędach.

Krokosmia ogrodowa (krokosmia, montbrecja, montbrecja ogrodowa, cynobrówka)- opis rośliny, warunki uprawy i pielęgnacja krokosmii

Minęło już z osiem, a może dziewięć lat, kiedy w moje ręce (całkiem przypadkiem) trafiły bulwocebule (łuskobulwy) krokosmii ogrodowej. Nie wiedziałem wówczas co z nich wyrośnie, a okazało się, że bardzo dekoracyjna i w mojej okolicy mało znana roślina. Obecnie wiedząc o jej wymaganiach cieszę się, że w ogóle zakwitła, a kwitnienie z każdym rokiem było coraz obfitsze. Niestety po kilku latach nadeszła mniej przyjazna zima, która prawie pozbawiła mnie tej rośliny.

Hortensje- najpopularniejsze gatunki i uprawa

Hortensje należą do najbardziej znanych i lubianych krzewów, uprawianych w naszych ogrodach. Naturalne siedliska hortensji występują w Ameryce oraz Azji, a znanych jest ponad 20 gatunków zaliczanych do rodzaju.

Wierzba japońska 'Hakuro nishiki'- Salix integra (wierzba całolistna)- wymagania, pielęgnacja, cięcie …

Wierzba całolistna zwana japońską w odmianie ‘Hakuro nishiki’ to jedna z najczęściej uprawianych wierzb w naszych ogrodach. Nie dziwię się, ponieważ jest wyjątkowo dekoracyjna, a poza tym ma tak niewielkie wymagania i zazwyczaj przy odpowiedniej pielęgnacji nie sprawia większych problemów.

Wrzosy- kilka uwag o gatunku, uprawie i pielęgnacji

Któż nie zachwyca się pięknem naturalnych wrzosowisk. Tak nieliczne w naszym krajobrazie, ale potwierdzające, że natura tworzy najpiękniejsze kompozycje, a człowiek może jedynie próbować je naśladować. Wielu z nas pewnie marzyło albo marzy o wrzosowym ogrodzie bądź namiastce takiego ogrodu. Ponieważ osobiście lubię bardzo zróżnicowane tematycznie ogrody, stworzyłem sobie niewielkie wrzosowisko.

Goździk brodaty (Dianthus barbatus)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Uprawiane w ogrodach goździki brodate, zwane także kamiennymi zazwyczaj osiągają do około 40- 50 cm wysokości. Czasem mogą być wyższe, choć coraz częściej wybieramy odmiany karłowe, których wysokość osiąga około 30 cm. Karłowe goździki nie są tak narażone na pokładanie jak odmiany wyższe, zwłaszcza w deszczowe i wietrzne dni.

Barwne krzewuszki (Weigela)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

W czerwcu możemy podziwiać piękno kwitnących krzewuszek. W moim ogrodzie rosną niemalże w każdym zakątku. Uwielbiam te krzewy za dekoracyjność, małe wymagania i bardzo obfite kwitnienie.

Dalie- uprawa i pielęgnacja

W drugiej połowie maja do gruntu wysadzam dalie, zwane georginiami. Te zróżnicowane rośliny znakomicie czują się w moim ogrodzie. Może nie stworzyłem im warunków jakie mają w Meksyku i Gwatemali- skąd pochodzą, ale nie przeszkadza im to, aby pięknie kwitnąć, każdego roku. Dodam, że nazwa dalia pochodzi od nazwiska Andreasa Dala, znanego botanika.

Laurowiśnia wschodnia (Prunus laurocerasus)- uprawia i pielęgnacja

W sierpniu ubiegłego roku minęło siedem lat jak w moim ogrodzie pojawiły się cztery laurowiśnie wschodnie. Kilkunastoletnie okazy otrzymałem w prezencie. Zadziwiły mnie rozmiarami, jednak były trochę zaniedbane i prawie „łyse”. Musiałem podjąć konkretne kroki, aby tych krzewów nie stracić.