Przejdź do głównej zawartości

Brunera wielkolistna (Brunnera macrophylla ang. Siberian bugloss)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Lubicie półcieniste zakątki w ogrodzie, bo ja bardzo. Leśne klimaty są mi bardzo bliskie i zawsze cieszą mnie ogrody, w których poza słoneczną częścią, można znaleźć zakątki, w których pierwsze skrzypce grają rośliny typowe dla stanowisk półcienistych np. zjawiskowe paprocie, hosty czy też tytułowa brunera wielkolistna. Ta długowieczna bylina, dostępna jest w wielu odmianach, cenionych przede wszystkim za dekoracyjne liście.
Brunnera macrophylla
Rodzina
Brunnera macrophylla zaliczana jest do rodziny ogórecznikowatych (Boraginaceae), a więc tej samej rodziny co popularna ułudka wiosenna, ogórecznik lekarski, niezapominajka, farbownik czy też żywokost lekarski. Przyglądając się wspomnianym roślinom zauważymy, że pokryte są włoskami, co jest jedną z cech charakterystycznych dla tej rodziny roślin.
Wygląd
Brunera jest byliną charakteryzującą się dużymi liśćmi, osadzonymi na ogonkach. Długość liści może dochodzić nawet do 20 cm przy nieco mniejszej szerokości. Kształt liści jest sercowaty, a barwa zielona. Liczne odmiany charakteryzują się srebrzystymi, kremowymi czy też żółtymi przebarwieniami na liściach. Kwiaty brunery są niebieskie, jak kwiaty niezapominajki i zebrane są w rozpierzchłe kwiatostany, wystające ponad kępę liści. Wysokość kępiastej byliny może dochodzić do około 50 cm oraz nieco większej szerokości. 

Brunnera macrophylla

 Brunnera macrophylla

Wybrane odmiany: 
- ‘Variegata’- odmiana z jasnym (białokermowym), nieregularnym obrzeżem
- ‘Diane’s Gold’- niska odmiana o żółtozielonych liściach
- ‘Alba’- odmiana o zielonych liściach i białych kwiatach
-‘Hadspen Cream’ – odmiana wrażliwsza na przemarzanie, która zachwyca ładnym, kremowym do bardziej żółtego obrzeżem liści
- ‘Jack Frost’- odmiana o srebrzystych liściach z zielonym unerwieniem i brzegami
Okres kwitnienia 
Brunnera to bylina wiosny, której kwiaty mogą ukazywać się już pod koniec kwietnia i w maju. Ścięcie kwiatów zaraz po przekwitnięciu, może sprawić, że bylina zakwitnie nam jeszcze raz jesienią, ale dużo skromniej. 
Warunki uprawy
Pochodząca z Kaukazu brunera preferuje stanowiska półcieniste, zaciszne, a podłoże próchnicze, żyzne, przepuszczalne i umiarkowanie wilgotne. Posadzona na stanowisku bardziej nasłonecznionym będzie wymagać zapewnienia stałej, umiarkowanej wilgotności podłoża. Odczyn podłoża od kwaśnego do obojętnego. Unikamy stanowisk silnie nasłonecznionych, mocno zacienionych, a także zbyt mokrych, ponieważ mimo że brunera nie przepada za suchym podłożem, to jednak nie znosi także stagnującej wodny, która doprowadza do podgniwania korzeni. Stagnująca woda jest bardzo niebezpieczna zwłaszcza zimą, kiedy to możemy stracić nasze rośliny mimo że są odporne na mróz, zwłaszcza gatunek. Odmiany charakteryzują się zróżnicowaną mrozoodpornością, ale można przyjąć, że dobrze zimują. Młode okazy można okryć w razie potrzeby. 
Pielęgnacja 
Pielęgnacja rośliny nie jest zajmująca. Sadząc ją w podłoże wzbogacone kompostem, zyskamy wystarczającą dawkę nawozu organicznego, a także poprawimy strukturę gleby, która lepiej będzie absorbować i utrzymywać wilgotność, a przy tym będzie przepuszczalna. Ściółkując rośliny można ograniczyć parowanie wody z podłoża, a tym samym, chronić brunerę przed przesuszeniem. 
Nawożenie najlepiej nawozem organicznym, podlewanie w razie potrzeby, usuwanie chwastów, to podstawowe zabiegi pielęgnacyjne. Liście zostawiamy na zimę u usuwamy wiosną. Pozostawione, będą chroniły bylinę przed mrozem. 
Rozmnażanie 
Brunerę najłatwiej rozmnożyć poprzez podział, po kwitnieniu bądź też poprzez sadzonki korzeniowe, pobrane wczesną wiosną, zanim roślina rozpocznie wegetację. Możliwy jest także wysiew nasion, ale gatunku, odmiany nie koniecznie powtórzą cechy rośliny matecznej. U siebie rozmnażałem ją poprzez podział. 
Zastosowanie
Leśne ogrody, zakątki skryte przed pełnym nasłonecznieniem, zacienione ogrody skalne, to idealne miejsca dla brunery wielkolistnej. Świetnie zaprezentuje się w pobliżu drzew i krzewów, a także innych bylin cienia, traw i paproci oraz na brzegu oczka wodnego. 
Brunnera macrophylla
Więcej zdjęć brunery wielkolistnej znajdziesz tutaj

Komentarze

  1. Jak ja lubię rośliny cienia. Niestety w naszym ogrodzie jest tak mało cienistych zakątków. Brunery mam
    już kwitną. Pozdrawiam:):):)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To pięknie, że już kwitną. Muszę zajrzeć do Ciebie, może zamieściłaś zdjęcia :) Pozdrawiam serdecznie G.

      Usuń

Prześlij komentarz

Dziękuję za odwiedziny! Jeżeli zechcesz zostawić komentarz, będę Tobie bardzo wdzięczny. Serdecznie pozdrawiam :)

Popularne posty z tego bloga

Wierzba japońska 'Hakuro nishiki'- Salix integra (wierzba całolistna)- wymagania, pielęgnacja, cięcie …

Wierzba całolistna zwana japońską w odmianie ‘Hakuro nishiki’ to jedna z najczęściej uprawianych wierzb w naszych ogrodach. Nie dziwię się, ponieważ jest wyjątkowo dekoracyjna, a poza tym ma tak niewielkie wymagania i zazwyczaj przy odpowiedniej pielęgnacji nie sprawia większych problemów.

Szałwia omszona (Salvia nemorosa)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Szałwia omszona (Salvia nemorosa) jest jedną z moich ulubionych bylin. Pierwszą sadzonkę tej rośliny nabyłem (jak dobrze pamiętam) w 2007 roku. Od tamtej pory w okresie kwitnienia zachwyca przepiękną i bardzo wyrazistą barwą kwiatów. Poniżej zdjęcia i kilka informacji o roślinie oraz jej uprawie i pielęgnacji.

Goździk brodaty (Dianthus barbatus)- wygląd, uprawa i pielęgnacja

Uprawiane w ogrodach goździki brodate, zwane także kamiennymi zazwyczaj osiągają do około 40- 50 cm wysokości. Czasem mogą być wyższe, choć coraz częściej wybieramy odmiany karłowe, których wysokość osiąga około 30 cm. Karłowe goździki nie są tak narażone na pokładanie jak odmiany wyższe, zwłaszcza w deszczowe i wietrzne dni.

Dereń biały (Cornus alba) – cięcie derenia białego

W okresie zimy szczególnie cenimy rośliny zimozielone, rośliny o oryginalnym pokroju czy też o barwnych pędach. To dzięki nim ogród w tym smutniejszym okresie, także zachwyca i zachęca do zimowych spacerów. Szczególnie cennym krzewem jest z pewnością dereń biały o ładnie przebarwiających się  pędach.

Czy hortensja ogrodowa (Hydrangea macrophylla) wymaga cięcia?

Hortensje ogrodowe (Hydrangea macrophylla) uprawiam od wielu lat. Posiadam około 20-30 krzewów, z czego zdecydowaną większość uzyskałem poprzez rozmnażanie wegetatywne. Obecnie mamy zimę i już zastanawiam się, jak w tym roku krzewy zniosą ten trudniejszy okres, a także wiosenne przymrozki. Mimo że ogród znajduje się na Pomorzu Zachodnim, to jednak bywają lata, że krzewy bardzo przemarzają, co przekłada się na intensywność kwitnienia.

Szałwia błyszcząca (Salvia splendens)- rozmnażanie szałwii błyszczącej

Po raz pierwszy z Salvia splendens miałem do czynienia kilka lat temu, w momencie gdy przyszło mi zagospodarować ogród przydomowy, a środki finansowe nie pozwalały na pełną aranżację roślinami wieloletnimi. Jedynym dla mnie rozwiązaniem było wykorzystanie roślin jednorocznych. Zakupiłem kilkadziesiąt torebek nasion roślin jednorocznych, z których część wykorzystałem na rozsadę, a część wysiałem wprost do gruntu.

Hortensje- najpopularniejsze gatunki i uprawa

Hortensje należą do najbardziej znanych i lubianych krzewów, uprawianych w naszych ogrodach. Naturalne siedliska hortensji występują w Ameryce oraz Azji, a znanych jest ponad 20 gatunków zaliczanych do rodzaju.

Azalie japońskie- uprawa i pielęgnacja

W ogrodzie oprócz różaneczników posiadam kilka azali japońskich. Są to niewielkie zimozielone krzewy, które już w kwietniu zachwycają obfitym kwitnieniem. Te dalekowschodnie okazy są jednymi z najpiękniejszych krzewów jakie możemy oglądać w ogrodach. Ich piękno wynika zarówno z licznych kwiatów jak i zimozielonych liści oraz ładnego pokroju.

Lawenda francuska - kilka uwag o uprawie i pielęgnacji

Lawenda francuska charakteryzuje się bardzo ciekawym kwiatostanem, składającym się z kwiatów płodnych i bezpłodnych oraz większych podsadek. Najczęstsza barwa kwiatów to fiolet, ale można spotkać lawendę francuską także w barwie niebieskiej oraz białej. Kwitnie około maja i czerwca, i może powtórzyć kwitnienie. Ta zimozielona krzewinka należąca do rodziny jasnotowatych w sprzyjających warunkach może osiągnąć około jednego metra wysokości choć nie w naszym, dużo chłodniejszym klimacie. Tak jak przystało na lawendę, posiada bardzo aromatyczne, szarozielone ulistnienie, które z pewnością odstraszy mole w szafie.

Lawenda wąskolistna (Lavandula angustifolia)- wiosenne cięcie lawendy wąskolistnej

Lawenda wąskolistna, to jedna z moich ulubionych roślin. W ogrodzie mam ponad dwadzieścia okazów, które tworzą niewielki żywopłot, odgradzający rabatę z różami. Znajduje się on przy kamiennej bramie, tak więc już przy samym wejściu ogród wita, pięknym zapachem. Podczas kwitnienia lawenda wąskolistna prezentuje się zjawiskowo. Pięknie podkreśla ją kamienna ścieżka, wykonana z polnego kamienia.